No opplever me nærast ei stor folkevandring kor heile folk rømer frå krig og naud. Det er for meg heilt absurd det som skjer, at stater er så vanstyrte at storparten av innbyggjarane lyt røma. Stormaktene forar land og opprørarar med kuler og krutt, og millionar lir under bomberegnet.
Dei har ikkje noko anna alternativ, dei må vekk. Då er det viktig at dei kan få hjelp. Hjelp til å finna seg ei ny framtid i eit nytt land, og me må gjera vår innsats….
Google
Gullskjeia i munnen.
Paraplydrink og solstol på øvste dekk,
jobb og kvardag har turka vekk.
Eit liv i luksus, trygt og godt,
langt frå ufred, krig og sott.
På toppen av velstandspyramiden
ligg du og «meskar» deg i syden.
Auget ditt finn berre hav og sol
der du strekkjer deg i din liggjestol.
Det ligg her rundt deg, alt du treng,
bugnande matbord og oppreidd seng.
Du treng ikkje løfta på ein fing,
du saknar ikkje ein einaste ting.
Google
Men Middelhavet har ei anna side,
andre lyt for liva sine stride.
Dei har inga luksusyouht
berre ein overfylt gummibåt.
Dei har inga gullskjei i munnen,
hjå dei rår krig og ufred grunnen.
Dei fekk tildelt eit vanstyrt land
kor bomber fall og heimane brann.
Dei laut røma for å berga sine liv
koma seg vekk frå kuler og kiv.
Trassa varme og opprørd hav,
men mange fann der si våte grav.
Eit leveverdig liv var deira mål,
langt bort frå heimlandets terrorbål.
Til Soria Moria-landa dei drøymde om
til framtidsvon og pusterom.
Skal me ikkje hjelpa eit utbomba folk
Som rømer i ein søkkjande holk
Skal me sitja og lata som ingenting,
utan å røra ein einaste fing.
La oss hjelpa så langt me makter
utan frykt for framande drakter.
Opna vår dør og rei opp ei seng.
Gje von og framtid til dei som treng
05.10.2015.M-m.



























