I dag rir jeg på en av kjepphestene mine, nemlig søknaden om OL til Oslo i 2022. Hallo! Dette er en folkefest som varer 14 dager til en kostnad på sikkert over 30 milliarder kroner (30.000millioner). Hva pengene skal gå til. Jo det skal bygges idrettsanlegg, veier, deltakerlandsby etc. Jeg ser vel ikke helt bort fra at Holmenkollbakken også da må pusses opp for en ny milliard. Håper at de også da kan fjerne den evinnelige tåka som har en tendens til å dukke opp under de årlige holmenkolldagene. Som man ser er søknaden om statsgaranti allerede ganske voluminøs. Lurer på om Tadja Hajik orker å bære den med seg tilbake til kontoret, og den skal jo leses også. Stakkars minister.
Vel, tilbake til milliardene. Min oppriktige mening er at de kunne vært brukt på utbygging av infrastruktur for idretten rundt i hele landet. Folkefesten vinter-OL mener jeg vi klarer oss godt uten, og foring av pampeklubben i Lausanne burde være et utdatert kapittel. Vi har da NM, EM og VM i alle vinterdisipliner i tillegg til World-Cup som går over hele vinteren. Nei, gjør som disse karene. Bær OL-ringene ut.
Apropos pampene. Nå skal Norge anskaffe ei smørebu til 12 mill. i Sotsji. Her skal det ikke smøres ski, men OL-pampene skal smøres med laks og champagne. Dette skal så være med å danne grobunn for et JA til OL I Oslo.
Tilslutt har jeg lagd et lite apropos til den nye smørebua.
Eit Oslo-OL skal me ha på liv og død og då vert inga utgift for stor. Her nyttar det ikkje å lokka med barkebrød. Nei pampane skal smørjast på veldekka bord. I smørjebua i Sotsji gøymer dei silda og brusen. Her skal laks og champagne gjera susen.
..at det i dag er 4 år siden jeg startet med mine funderier, og da er det bare å— —gratulere med dagen, selvsagt. Jeg er ingen fan av selvdigging, men i dag gjør jeg et unntak. Tenk at en gammal gubbe kunne finne på å starte med denne digitale geskjeften, og så holde ut i hele fire år med den. Det siste kan jeg delvis takke vårherre for som har latt meg holde på. Jeg må vel være en av landets eldste bloggere. Delvis kan jeg også takke mine bloggvenner som velvillig har kommet med kommentarer til det meste jeg har skrevet. Kommentarer og replikker er nok noe av hovedgrunnen til at jeg har drevet med dette i fire år. Så vil jeg også takke politikere og byråkrater som gir meg så mye inspirasjon hver måned med mange av raritetene de finner på.
Om det bli et femte år får tiden vise, for av og til må jeg medgi at det blir tungt å komme igang med nye innlegg, men vi får ta en dag om gangen.
I dag feirer vi, ikke med kake, men med blåskjell og hvitvin. Gratulerer funderier…
Ikkje for å konkurrera med bloggvener om himmelmotiva, men i dag var himmelen svært så vakker då eg kom til sans og samling ved 8-tida. Sjå berre innover mot byen kor me kan sjå “ulrikmasta” i bagrunnen. Himmelen talar for seg sjølv.
Så eit par bilete til frå verandadørgløtten. Bygningsmassen de ser på andre sida av fjorden er Laksevåg, om det har interesse for nokon. Himmelen er den same fine, og for ein gongs skuld utgjer høgspentmasta litt av dekorasjonen i biletet. Eg er elles ingen stor fan av desse mastene, men det kjenner de vel til
Eg har under planleggjing ein biletreportasje over sume av masteskogame BKK belemrar oss med og stadig byggjer ut. Huff, nei no gløymde eg mest den vakre morgonhimmelen.
Slik reklame kunne ein sjå før 1990 då dagens alkohollov vart innført. La meg med ein gong seia at eg ikkje er ueinig i lova, men praktisering av sider ved den kan gje seg litt artige utslag.
På draktene til eit av våre lokale fotballag Brann sto firmanavnet HANSA med store bokstavar. Men så er det slik at ein viktig del av varesortimentet til bryggeriet som har dette namnet, er øl, og då kunne tilskodarane assosiera namnet på drakta med styggedomen øl – altså laut draktreklamen fjernast. Eit anna døme på snedig reklame frå det same bryggeriet kom i avisene ei stund før jul. Då kunne avisene fortelja oss at “julebrusen har nå ankommet i butikkene”. Dette kunne ikkje lovvaktarane slå ned på ettersom bryggeriet produserte både julebrus og juleøl før jul. Og, kven tenkte på brus då dei såg reklamen i avisa.
No er det kome opp ei sak i avisene ettersom ein utestad som ber navnet “Royal Gourmetburger og Gin” (eit dårleg navn etter mi meining) har fått ordre om å ta bort odret Gin i navnet. Det er forsåvidt greitt , men så er det slik at svært mange andre utestader har smykka seg med tilsvarande namn. Eg kan nemna i fleng, Henrik øl og vinstove, Grand Whiskeybar etc. Og som det ikkje er nok har me noko som heiter Vinmonopolet. Skjenkekontora har det sanneleg ikkje greitt restaurant og reklamejungelen, Men kven skal verna oss frå all alkoholstyggedomen om ikkje staten gjer det. Men om me ikkje finn fram i jungelen kan me produsera livselliksiren sjølv. Dei gamle handtverka som ølbryggjing, vinleggjing og heimebrenning kan me lett ta opp att. Forresten vert antakeleg Marihuanaen frigjeven for sal etterkvart, då vert det enno eit stoff å fylla hugnadstanken med. Lukke til…
I dag vil eg slå eit slag for dei stakkars politikarane me stadig ser i TV-ruta som alvorlege (mest menn) med oppdragande talar til folk og land. Men så vert TV-kameratet slege av og vips opp på ein moped og i full fart gjennom Paris til si elskarinne. Men alle kamera var ikkje avskrudde likevel, og verda fekk presentert syndebukken med hjelm og det heile. Stakkars politikar, seier eg. Ikkje kan dei halda seg med ei ekstradame eller to utan at me skal blanda oss inn i det komplekse kjærleikslivet deira, som om det ikkje var nok alt det løgne dei finn på i politikken. Det inspirerte i alle høve gubben til å rota ned nokre ord på papiret. Google.
Svinsing og svansing.
Humor på rim er skumle greier, lett å gløyma alt løye folk gjer og seier. Men eg kan kanskje finna ei skrøne om gubben som ottast ei flaksande høne. Han som bråstengde kammersglaset då kjerringa rigga ned laurdagsfeststaset. Så lyt eg nemna den franske presidenten frakta på moped av sikringsagenten, gjennom Paris så fort han kunne trille, til ei ventande elskovssjuk frille, Sambuaren vart lei seg og fekk ikkje sove, så ho vart innlagd på sjukestove. Slik er visst livet i enkelte krinsar, kor hønene flaksar og svansene svinsar. Nei, no lyt eg vel verta meir seriøs, elles vert vel slekta min nervøs. Er gubben ikkje retteleg klok som driv og rotar i presidenten?s brok. Men politikken har visseleg fleire sider, og sprengkåte statsmenn finns alle tider. 20.01.1014.M-m.
men sjelden, og ikke i går i alle fall. Jeg kar en standardløype i skogen. Her er det stille, fine stier, en hvilebenk for oss som liker å gå med handene på ryggen og ta en pause i blant. Turen starter ved et gammelt båtnaust som ligger ved et lite vann. Apropos drikkevann, jeg håper at vannet er reinere enn skiltet. Skogsveien er relativt flat og passer godt for en gamling med hendene på ryggen. Noen “snubletråder” finnes selvsagt. Puh…Endelig hvilebenken. I dag risikerer en imidlertid å fryse fast sine edlere deler. Så ser en ikke skogen for bare trær, og disse var høye. Men her ligger sikkert roten til alt ondt. Godt jeg omsider fant den…
Ikke helt alene, for her hadde gått både tobeinte… –og firbeinte. Ja, og så var der en med støttestav. Det gjelder å beskytte lårhalsene! Som den oppegående og moderme teknokraten man er er en “selfie” også en del av turen.
—i tillegg til vedvarende stormer har resultert i et gerilliabroderi fra min datters hånd.
Broderiet taler for seg selv og representerer en tilfeldig uke blant de siste seks syv ukene. Er det rart at vi blir værsjuke og triver til nål og tråd for å få ut vår frustrasjon. Hva er så et geriljabroderi ?
Her er de ni reglene.:
1. Du skal brodere sannheten om deg og dine venner.
SKILLINGSBOLLEN! Her er han, representanten for det bergenske kaffebrødet, elska av dei fleste, men mislikt av nokre få. Skillingsbollen er nok ingen “sunnhetsapostel”, men du så god han av og til er å ha til kaffikoppen om ettermiddagen. Men no er EU på krigsstien. Der meiner dei å ha funne fårlege stoff i kanel som er ein heilt naudsynt ingrediens i skillingsbollen. Innteken i store mengder kan kanlen skada levra vår og då bør kanelen svartelistast. Så no treng me ikkje lura på kor skrumplevrene våre kjem frå, skillingsbollen er syndebukken. Kor feil kan me ikkje ta, me som villfarne har trudd at dei innskrumpa levrene rundt oss kom frå heilt andre konsum.
Jaja, men så har visst Fedon funne ut at Kanelen har gode eigenskapar også. Det får han bringa til EU sitt analysetorg så snur dei nok om på bannlysinga. For Fedon veit kva han snakkar om, det veit vi alle. Då vert det vel ikkje så fårleg lengre å ta seg ein skillinsbolle i ny og ne…
—etter nyttår har ikke bare vært lett, men nå som det lysner ørlite i liene og vinterstormer og øsregn forhåpentligvis har tatt seg en laaaaang pause får jeg gjøre et forsøk. I dag blir det noen bilder tatt fra en fransk humornettside. Så får utfordringen for mine bloggkontakter bli å finne ut av de få ordene som måtte følge tegningene. Først litt fra et uutømmelig tema… Dette kan vel forstås uten videre teksting. Jaja!
Jaja, hodepine kan brukes til så mangt.
Så kommer rakkerungene…
Barnebarn kan lage vei i vellinga…
En liten artig illustrasjon på forskjellen mellom kjønnene…
