hits

Slalomsesongen er i gong...


Google.
Sidan den politiske galoppen er i gong på begge sider av Nordsjøen og hjå vårt grannefolk kunne ikkje gubben dy seg for å koma med ein kommentar.

Politisk slalom.

Ja, vart det ikkje slik me trudde
Nyåret sette liv i andedammen.
Til politisk kamp dei var førebudde
og kommentatorane fekk opp dampen.

Borte i England rotar dei det til
Europa skal forlatas no i vår.
Men det er slett ikkje alle som vil
og steile mot einannan frontane står.

Dei vil ha alle godene med seg ut,
men også stengja grensene sine.
Dei stongest som den argaste stut
og brexit-prosessen er ei kattepine.

I Sverige kranglar dei og om makta,
her har dei krangla  halve året.
Ytterfløyane er haldne utafor jakta
og maktesløysa slit seg i håret.

Korleis er det så her på berget.
Jau, dei sit og drøser oppe på Hadeland.
Dei er visst ueinig om det aller meste,
eg skjøner ikkje at det kan gå an.

Dei kranglar om innvandring og ruspolitikk
om abort, naturvern og dette og likt.
Nattetimar i ørske og alkoholfri? drikk.
Kan det verta ny regjering av slikt ?

Jau, det vert nok ei løysing for alle i hop
og rom for satirisk politisk kommentar.
Det vert neppe unisone jubelrop
for kaka som kjem frå den deigen dei knar ?

15.01.2019.M-m.
 

Bilhandel...


Dette rimet kom til i 2009 i samband med eit anna bilkjøp, men temaet er faktisk like aktuelt i dag. Kanskje er diktet publisert tidlegare, men ein gamal gubbe gløymer, så de får bera over med han.

Bilhandel.

Bilkjøp plar vera ei underleg øving.
Den startar fyrst med gransking og prøving.
Ein glattsleikt seljar i Armanidress
overtyder deg om at hans tilbod er best.

Lakken er blank og lukta er ny,
og bilen kan visast til bygd og by.
Knappar til alle slags tekniske triks.
Har du problem så, trykk og fiks.

Her er lyklar til å ordna starten,
knapp til å halda rette farten.
No kan kjerringa halda stilt,
elektronikken hindrar deg å fara vilt.

Seljaren kliner på store ord,
han vil også imponera mor.
Fargar, form og enkel betjening,
farkosten styrer du godt utan trening.

Så skal doningen sjølvsagt prøvast.
Alt det nye skal også øvast.
Du ved rattet og kjerringa ved sida,
på motorvegar og krøtterstia.

Alt må prøvast, kvar knapp og pedal,
Du køyrer så kjerringa vert mest hovudgal.
Men finn snart ut at du køyrer eit vidunder,
frå null til hundre på få sekunder.

Jau, dette var då noko til vogn,
du køyrer på timen heilt opp til Sogn.
Men så var det dette med prisen då.
Er banken klar til å gje deg eit gå.

Du luskar deg til seljaren med tvekan sinn.
Skal tru kva du får for gamlebilen din.
Han er nærast verdsett som skrap,
fram til den nye, eit prismessig gap.

Du fer heimatt med gamlebilen
etter å ha turka bort kjøpesmilen.
Skal, skal ikkje, er spørsmålet no.
Ynskjet om nybil nører som glo.

Og gloa nører seg opp til ein eld.
Du tek deg ein drink og besluttar i kveld
å gå for ein verkjeleg dårleg deal.
Du sel ein fullt brukande, for ein ny dyr bil.

11.03.2009.M-m.

Svanesangen....


Dette, litt uklare bildet som er tatt fra verandaen vår en tåkefylt dag kan vel på mange måter illustrere skjebnen til denne bloggen. Det går antakelig mot svanesangen. Gubben er ikke overført til den nye plattformen til tross for at han har meldt sin interesse. Han har ikke en gang fått svar på sin henvendelse.
Når man ikke lenger tilhører den unge, kreative og innbringende kundegruppen får man finne seg i å havne i søppelkassa...

MEN, en liten etterjuls bytur kan gubben berette noen ord om. Ærendet var, som det seg hør og bør for oldinger, en liten tur oppom helsetjenesten, og da er det en selvfølge for fruen å ta en runde i Galleriet, et av byens store varehus mens gubben fant en statue av "Piken med munnspillet".



Et lite spark til Trumpen fant han også på veggen utenfor en tapasbar i byen.

Et lite "kunstverk" utenfor kunstmuseet Kode lyste opp i parklandsskapet. Hva det forestiller ander ikke gubben, kanskje noen kan hjelpe? I bakgrunnen byens "falleferdige?" rådhus som ble fraflyttet en stund før jul, og hvor nå entreprenører og håndtverkere prøver å redde stumpene, dvs sikre bygningen.

Snur vi oss 180 grader ser vi rett inn i øynene på rødhette mens ulven lurer i bakgrunnen. Forresten, den røde hetta mangler, og ulven ser minst like bekymret ut som jenta så kanskje jeg har bomma på motivet. Det er i alle fall en av illustrasjonene på veggen foran en av inngangene til museet.
Resten av byturen besto bl a av en hyggelig pizzalunch sammen med et av barnebarna.
Dette får være dagen svanesang - kanskje det kommer flere etterhvert.

Årskavalkade 2018.

Det laut koma eit årssamandrag av månadshymnene i fjor også
At politikarane sine utfordringar etter Mee-Too-saka er med i årssamandraget er ikkje mmer enn rett og rimeleg. Det same gjeld byggjefadesen under Stortinget. 
Når så Elvestuen rigga to ulvar på toppen av brurekaka i bryllupet sitt kunne ikkje det gå upåakta framom, og Hareidens (førebels) mislukka politiske saltomortale skapte røre i løvehola, og resultatet kjenner me ikkje fullt ut enno.
To nasjonale kjendisar, ein flott komponist, og ein ikkje mindre flott politikar fekk sin fortente heider i fjor.
Til sist fekk sjølvaste julenissen påpakning for å stilla vår overfølsame oppvaksande slekt for nærgåande spørsmål. Stakkars oss sarte sjeler, me toler visst ikkje mykje i våre dagar.


Google. 

 Årshymne 2018..

Januar.

Brunstig ungdom er Erna sitt problem,
Jonas slit med griskallproblematikken.
SV og SP er heller ikkje bekvem.
Slik går det lett om ein ikkje styrer p...en.
No får dei rydda i sine brotne rekker,
elles trur eg at all partitillit sprekker,

Februar.
Stortinget byggjer tunell og postkontor,
og det skal visst verta gromme saker.
Det dyraste postkontoret på vår jord,
2,3 milliardar, og løvehola skaker.
Jau, du greidde det, gjevaste Olemic.
Gav ny meining til ordet: Post-i-butikk.

Mars.
Det måtte koma, eg venta det nok,
avmaskulinisering av fedrelandssongen.
Det må ikkje koma som eit sjokk
at det er SV som hyler denne gongen.
Finn dei ikkje betre saker å fremja
enn over grava til Bjørnson å remja?

April.
Høyrt om bompengefesten her vest
kor fossilsvina finansierer sykkelsti og bane?
Det er for mange bilistar lommebokpest
når politikarane opnar deira pengekrane.
Men kor er den sosiale rettferda i dette
når berre sume av oss lyt lommeboka lette?

Mai.
Så er omsider Statoil historie
og opp frå oska stig ein ny aktør.
Olje og gass gjev vel inga glorie
Nei, no skal det eldast frå nye glør.
Equinor ska gje reinare pengar i kassa.
Eg trur at eg gøymer mine i madrassa.

Juni.
Så har me feira Edvard Grieg.
Heile hans livsverk ute til pynt.
Hans A-mollkonsert var mektig og digg
Dovregubbens hall og tonar til Peer Gynt.
Takk til NRK for fantastiske stunder
med norsk musikk som aldri går under.

Juli.
Så har Trumpen vore på Natogjestebod
og sett sine vener ettertrykkjeleg på plass.
Hans «vener» laut for skulerett stå.
Tenkjer han å køyra NATO rett i dass?
«Amerika først» er hans fyndord til fansen.
«Amerika åleine» kan verta enden på dansen.

August.
Ein annan minister har gifta seg no
med ulvar på toppen av bryllaupskaka.
Var det ulvevernet som i hovudet sto
så brureparet på toppen vart forsaka?
Eg spør, var dette eit politisk signal,
eller var det berre eit litt ubetenkt val?

September.
Krf slit visst skikkeleg no om dagen,
Dei er ikkje einige om fargen på drakta.
For dei misliker sterkt partiet til Hagen,
så skal no raudfargen føra dei til makta?
Han Knut Arild har rota seg inn i uføre.
Vel han Erna eller vert det Jonas Gahr Støre.

Oktober
Ein heidersmann fyller nitti år,
ein politisk høvding på høgre sida.
Framleis samfunnsengasjert og klår.
Jau, Willoch fylgjer med i tida.
Takk for innsikt og engasjement.
Min respekt får vera din presang.

November.
No har forsvaret forlist ein fregatt,
fire milliardar vert visst tapet.
Hendinga fann stad i svartaste natt,
men kva hende  der ytst i havgapet?
Me skal ikkje spekulera for mykje om det,
men årsakene lyt fram før folk gjev fred.

Desember.
No fins det visst berre snille born,
ikkje ein einaste rakkarunge.
Så tyren lyt takast ved sitt horn
og nissen lyt passa si skarpaste tunge.
Han må ikkje spørja om ungane er snille,
dei kan få traumer, og det kan gå dei ille.

31.12.2018.M-m.

Godt nytt år!

Google

Desemberhymne...Takk for det gamle...

Kor mange som har tilgang til denne bloggen no som eg delvis er utkasta frå det gode selskap, veit eg ikkje, men til trass for at alle raude lampar lyser prøver eg å få ut eit par innlegg til før eg er tvungen i bloggkne.
Som det går fram av hymnet har det svinga litt i den politiske barnehagen i desember, og stakkars Abid var nok verst ute etter "ørtæva" han fekk frå ho Trine.
Og nissen stakkar, han torer vel snautt opna kjeften etter at dei lærde gjev han skulda for ungane si psykiske helse i kongeriket. Eg fekk ikkje spørsmål om eg har vore snill i år, så eg reknar meg framleis oppegåande i toppetasjen.


Google

Desemberhymne 2018.

«AP er faen ingen søndagsskule»
var meldinga frå Håkon Lie ein gong.
Dette gjeld også dei fromme og gule
no er krigen hjå dei også i gong.
Er søndagsskulelæra gløymt i KrF
etter deira siste landsmøtetreff.

No har ho Trine vore ute med kjeften
og han Abid vart både  lei og sjuk.
Ho skjelte han ut på direkten
langt bortafor politisk skikk og bruk.
Nei, då er det betre, det vil eg meine,
å vera Moxnessen på tinget, heilt åleine.

No fins det visst berre snille born,
ikkje ein einaste rakkarunge.
Så tyren lyt takast ved sitt horn
og nissen lyt passa si skarpaste tunge.
Han må ikkje spørja om ungane er snille,
dei kan få traumer, og det kan gå dei ille.

Syng mindre om ljoset i stille grender
Det kan også gje osloborn traumer.
Tenk på kva signal det sender
der kor stilla er berre draumer.
Er ungane vorte så sarte og veike no
at livsrøyndom gjer at dei  «dett i do»?

Petter Northug har lagt opp
Han legg skiene sine på hylla.
Ein treningssprengd kropp sa stopp
Men kven skal skistøvlene hans fylla?
Ein stor skientertainer skal ha vår takk,
du sigra oftast medan svensken sprakk.

Gubben lyt visst leggja bloggen på hylla,
No vil dei truleg kasta han ut.
han har korkje banna eller vore på fylla,
var visst ikkje lenger ein lønsam gut.
Kast ulønsame gamle gubbar på «dongjen»,
dei gjev ikkje pengar nok i «pongjen».

31.12.2018.M-m.


 

Ein formasteleg tanke, eller ...?

Jaja, me styrer og steller, ikkje minst styrer. Lover og forskrifter lyt me vel ha, men av og til kan det tykkjast å gå litt over stokk og stein. Slik det til dømes no kjem fram at barnehagar, friviljuge organisasjonar friviljuge lyt ha same skiringsrutiner som profesjonelle aktørar på sjøen. 
For å setja det på spissen, skal du ta med nokre ungar fra ein fritidsklubb ut i robåt for å læra dei å ro lyt du som leiar vera sertifisert og ha med redningsflåte, naudbluss, VHS og ha sikkerhetskurs.
Det seier seg sjølv at det kan verta langt mellom båtturane for ungane med slike krav. Då vert kanhende dei gamle båtvraka ein finn i ymse barnehagar opplæringsarenaen for den vaksande generasjonen.
Sjølvsagt skal ein ikkje slumsa med tryggleiken på sjøen, men ein lyt spørja seg om ikkje ein her er på spurvejakt med kanoner. Det fins snautt eit eksempel på ulukke for denne typen aktivitet etter det gamle regelverket. No skal det seiast at sjølve sjøfartsdirektoratet no skal sjå på sitt eige regelverk, men det kan ta vinter og vår...
Jaja, dette vart kanskje nokre formastelege tankar frå ein som er vaksen opp i robåten, og som kanskje nett difor burde halda kjeft.


Google. Vert dette den framtidige opplæringsarenaen i sjøvet?

Skal du organisera båttur for ungar
for å venja dei til sjøvett og båt.
Då vert du stogga av byråkratiske tunger
med reglar om korleis du skal fara åt.
Sjømannskap lærer du visst best på land
i ein barnehagebåt full av jord og sand.

Du lyt ha sertifikat og tryggingskurs
og båten lyt ha VHS og redningsflåte.
Nei, ikkje noko tull og kluss
når du skal læra borna å ro og skåte.
Det er viss enklast å halda seg på land
i ei barnehagebåtvrak med spade og spann.
28.12.2018.M-m.

 

Kontraster...


Julaften 2017.

Gubben var i kjellerboden og hentet opp gløgglassene som var behørig oppbevart i produsentens pappkoffert, som framsto som ganske massiv.
Han bar kofferten etter hanken som slik kofferter er tenkt brukt. Det gikk bra helt til lukkemekanismen fant ut at det var på tide å åpne kofferten. Dessverre var det mens kofferten ble transportert over betonggulvet i svalgangen til leiligheten. Da fikk omgivelsene første versjon av juleevangeliet. Gubben berget to av de seks glassene!

Så skulle årets pinnekjøttmiddag få sin etterlengtede koking, koketid 2 3 timer. Julegjestene var ventet kl 18.00, og gubben slo på induksjonskomfyren ca kl 15.30. Hva skjer? Jo alle varsellys som finnes på den he..tes komfyren lyser opp kjøkkenavdelingen mens frua febrilsk søker i feilmanualer til gubbens øredøvende opplesing av den andre versjonen av juleevangeliet. Den fikk også naboen med seg. Han var hentet inn som feilsøker.
Etter manualgjennomgang og diverse påkalling av onde og gode makter ble løsningen like enkel som effektiv. Av og på med sikringen og vips var pinnekjøttet på kok.

Så gikk julekvelden videre slik julekvelder skal gjennomføres. God mat, pakker, litt julesang, og jeg tror at alle var trøtte og fornøyde da vi gikk til køys ved 24-tiden. I alle fall trøtte.

Men hvor lenge var Adam i paradiset. Jo, nøyaktig i to og en halv time. Da gikk HOVEDALARMEN i huset. I løpet av minutter var oppgangen fylt med beboere i alle slags nattkostymer. Vi fant fort ut at det ikke var brann, men heller en vannlekkasje i det tekniske rommet. Etter en liten time fikk vi slått av alarmen, og etter ytterligere en time var en søvndrukken reparatør på plass og sikret vannlekkasjen slik at beboerne kunne returnere til loppekassen v/5-tiden. Ettersom en av beboerne var prest ble den tredje versjonen av juleevangeliget gjennomtenkt i stillhet.

Julaften 2018.



For sikkerhets skyld forble de resterende gløgglassene stående parkert i kjelleren i år. Det ble heller ingen koking av pinnekjøtt på kjøkkenet hjemme, takk og lov.
Vi ble invitert til en av våre døtre og hennes familie som hadde stelt i stand en flott julaften med pinnekjøtt, etterfulgt av kaffe og de obligatoriske julekakene. Amanda underholdt med flott bass-spilling og flere julesanger ble avsunget. Mange pakker ble avdekket i løpet av kvelden, og jeg tror at alle gikk mette og fornøyde til sengs.
Og, nesten det beste av alt, ingen alarm som vekket oss den natta.
Ja, det var juleaften sin det.
Vel overstått.

Avskiltet ? Ikke denne...


Nei tvert imot. Denne ble påskiltet i dag og gubben står og betrakter sin nye doning med tendenser til rekkeviddeangst allerede. Lurt, eller ikke å anskaffe El-bil for en olding. Den er i alle fall utrolig enkel å kjøre, styrer det meste sjøl.
Så over til bloggavskiltingsprosessen. Det ser ut til å gå sin gang, og melding fra blogg.no tyder på av jeg stort sett er "persona non grata" nå som de ser ut til å vektlegge bunnlinja si mer og mer i den bloggen. En gammel gubbe med få følgere rekker nok ikke opp da.
MEN, jeg holder på, så lenge innleggene blir registrert.
Vel, behold skiltene på og ha en god førhjulstid.

Avskilta frå bloggen ?

No har Blogg.no visst lagt om systemet sitt, og eg har mist tilgangen til innlegga frå bloggvenene mine. Er dette ein systemfeil, eller er det rett og slett ei utsiling av mindre lønsame bloggarar. Som kjend, reklamepengar renn vel ikkje inn i hopetal med ein gubbeportefølje med få fylgjarar. I frustrasjon over kjensla av å verta avskilta av blogg.no laut eg ta tastaturet fatt, og då kom dette rimet fram.
PS. Det vill vore kjekt om nokon av mine bloggvener vil gje tilbakemelding om dei ser dette blogginnlegget.


Google.

Utdatert ?

Blogg.no ryddar visst i arkiva sine
og gamle kallar skal tydelegvis ut.
For brått forsvann alle venene mine
og attende åleine, sat ein eldgamal gut.

Eit innlegg eller to i veka var ikkje nok.
Det gav vel for lite pengar i kassa.
Nei, vekk med alle med gåstol og stokk
som rundt på kjøpesenteret går og tassa.

Bloggno er visst for dei unge og vene
dei med tusenvis av daglege hits.
Nei, no gjeld visst mest dei formfulle pene
med botoxnebb og oppblesne tits.

Gubben har heller ikkje skrive bok,
han vil ikkje utlevera seg sjølv og slekta.
Han får halda seg i si sidræva brok
og halda seg utafor influecersekta.

Livsrøyndom er visst berre noko «ræl»,
sprettrumper og puppestell er no i vinden.
Men stasjlivet kan verta ein akilleshæl,
når livsrøyndomen møter mannen og «kvinden».

Bloggtida er antakeleg slutt
litt leitt å kjenna seg kasta ut.
Bloggabsistensen vert nok ikkje akutt,
og gubben har ingen surmula  trut.

Hyggeleg har det vorte i ti lange år
kor mange innlegg vart publisert.
Men, når ein så utgåttdatoen får,
skal ein ikkje sitja slegen og resignert.

 

Skrivinga kjem nok å halda fram,
Skrivekløa gjev seg nok ikkje lett
Så gubben får ta seg ein velfortent dram,
og innsjå at han ikkje har rumpe med sprett..

13.12.2018.M-m.
 

En påminnelse i julestria...

Min sambygding Anders har funnet dette rimet og delt det med gubben på Facebook. Det er bygd etter samme melodi som "Det lyser i stille grender". Jeg håper ikke at rimet tolkes som nedvurdering av den vakre julesangen som er skrevet av min favorittpoet Jakob Sande.
Jeg publiserer rimet på bloggen rett og slett fordi det kanskje kan sette noen tanker i sving hos oss nå som vi vi raser gjennom julete kjøpesentre og kataloger .

Jeg har ikke spurt opphavsmannen om publiseringsløyve, men han tilgir meg kanskje.
Ha en god førjulstid.

Måjøyflua...

Når no sola står på sitt lågaste kan det vera greitt å minnast fine dagar ute på sjøen. Gode dagar, men også dagar som kan vera utfordrande.


 

Måjøyflua.

Du ligg der og skvalpar i sol og stille,
du er det aller ytste skjær.
I dag er værgudane snille,
vest for eit gamalt fiskevær.

Eg sit der og fiskar attmed skjæret.
No er det småseien som bit.
Eg nyt sola, sjøen og været.
I dag er livet slett ikke eit slit.

Måsen søm roleg rundt båten.
Han ventar på sin dagsrasjon.
Ventar på avfall frå fiskeflåten.
Han er kystens renovasjon.

Eg er i natura sitt store under,
kor verskiftet kjem frå dag til dag.
I går var både storsjø og dunder,
og skumsprøyt i høge himmeljag.

Måjøyflua kan læra oss dette,
ein dag i stille, den neste i storm.
Dagar med storsjø, og andre lette,
som livet sin varierande form.

Reis ikkje ut i den sterkaste stormen,
det er ikkje sikkert at båten ber.
Du skal ikkje overvurdera formen,
og kvifor skal då nett du vera der?

01.05.2011.M-m.


Illustrasjonen med diktet har gutten i baugen av båten utført. 

Novemberhymne 2018.

Det vert eit litt begrensa månadsoversyn i november. Gubben får skulda på alder og fråvær frå kongeriket. Utfordringane har likevel stått i kø, både for regjering, KrF og sjøforsvar. Som om ikkje det var nok kom Jonas no på tampen av månaden, i politisk kvarter til å snakka litt romsleg om Erna sitt demokratiske sinnelag, og då såg sjølvsagt revolusjonspartiet raudt raudt.
Me får la dei politiske skodespelarane summa seg litt, så fell nok etterkvart fargenyansane på plass att. Her er i alle høve nokre tankar rundt eit par hendingar denne månaden,


Google

Novemberhymne 2018.

Han Knut Arild vann ikkje fram,
bibelbeltet vart visst hans bane.
Det var for få som skifta fargeham
så no gjeld den lyseblå fane.
Det skal tingast med Trine, Erna og Siv
om eit nytt regjeringsalternativ.

Så er visst budsjettet kome i hamn,
med eit splitta og utarma KrF.
Robstad sit smilande på Ernas fang
medan Frp kjem med iltre bjeff.
Det vart visst for mange kamelar å sluka,
for Tybring Gjedde vil no stengja luka.

No har forsvaret forlist ein fregatt,
fire milliardar vert visst tapet.
Hendinga fann stad i svartaste natt,
men kva hende  der ytst i havgapet?
Me skal ikkje spekulera for mykje om det,
men årsakene lyt fram før folk gjev fred.

Trist er det at båten gjekk ned,
eit av marinens stoltaste kort.
Men me er inderleg glad for det,
at ingen tapte liv, det kunne skjedd fort.
Og tenk om all olja skulle hamna over bord
og forgifta vår kyst frå sør til nord.

November er også tida for  varmen,
den årlege turen til palmeland.
God terapi for den skrantande barmen
med sol og ei lokkande badestrand.
Litt fri frå mediaverda gjer sjela godt,
oss to i varme og sol er framleis flott.

30.11.2018.M-m.

 

Alt har en ende...


...men pølsa har to, sies det.
Lanzaroteoppholdet ble avsluttet med en Filet Mignon på favorittrestauranten Casa Kike.
Vårt to-ukers opphold har gått helt etter planen. Først en uke med våre to døtre som sørget for å holde de gamle i aktivitet samtidig som vi ble tatt godt hånd om. Siste uken har foregått i rolige former med akkurat passe med sol, og dagen i daq har regnet  gitt oss rikelig tid til å pakke kuffertene. Det gjenstår da å takke for et hyggelig opphold på denne spesielle lavaøya som denne gangen viste seg fra en adskillig grønnere siden enn vi har sett tidligere. Kanskje vi sees til våren en gang.

Vel framme på "hytta" på Lanzarote.

En liten billedserie som bekrefter at gubben er "still going"

Etter en 5,5 timers flytur er vel ikke gluggene til gubben helt morgenfriske, hvilket de for øvrig sjelden er. Imidlertid har han plasert seg på utsiden av kjøkkenavdelingen i håp om at han slipper å delta i klargjøring av  det første måltidet.

Et besøk i kaktushagen er obligatorisk og gubben vet å plassere seg sentralt der. Her gjelder det ikke å falle på ræv over kaktusene, det kan medføre katastrofale følger i underetasjen.Dette stedet kan for øvrig trygt anbefales et besøk om man er på Lanzasrote..

Anbefales kan også museet og hjemmet til øyas store utformer, Cesar Manrique. Han var den personen som har hatt mest innflytelse på øyas byggeskikker, atkitektur, kunstnerisk utforming etc, og landemerker etter han finnes over alt. Jeg vil våge å påstå at denne øyas særegenhet ville vært helt fraværende uten Manriques kraftfulle innflytelse.

Han bodde siste delen av livet i tettstedet Haria og vi besøkte hans hjem denne gangen. Ikke tillatt å ta bilder inne i det spesielle og vakre hjemmet, men jeg snek meg til å forevige litt av hans store atelier. Jeg går ut fra at de påbegybte bildene i bakgrunnen var arbeider han holdt på med omkring den tiden han omkom i en bilulykke som 73-åring i ca 1990..

Badebassenget han fikk vi imidlertid lov å ta bilde av. Kunne gjerne tatt en dukkert der!

Fra Manrique til Mirador del Rio, et av øyas flotte utsiktspunkt. Her skuer Hege mot Graciosa, en liten øy som nettopp har fått øystatus, og hvor men også kan reise på dagstur som turist. Best å komme seg hjem før natta faller på for her finnes ingen overnattingssteder.

Dette er ikke gubben som står og gruer seg til å dukke uti. Det er kun en statue jeg kom over ifm besøk på markedsplassen Marina Rubicon..
Det ble en kort og kankje forvirrende beretning om bruddstykker av oppholdet vårt på Lanzarote.
Tilslutt en liten værrapport.: Godt sommervær!

Hald kjeft...

...kan vel av og til vera det beste, eller i det minste kan du vel passa på kva du seier og kvar du seier det.
Eg undres om ikkje ho Erna, som eg held som ein god og jordnær statsminister, rodde seg vel langt ut på seigrunnen då ho opna for endringar i abortlova. Antakeleg for å tekkja seg eit KrF som truleg ynskjer bort heile lova. No er det full fyr i "rosenes leir", og den skjøre våpenkvila som var lagd over lova er no broten. Regjeringsmakt er viktig, tenk over kva du seier, så du ikkje brått seier det du tenkjer.
Var det ikkje betre å fara litt stillare i dørene på vegen inn til denne lova Erna? Eg berre spør.

Så har Paus og Nordhaug (biskopen) rota det til under ein konsert i Bergen Domkyrkje. Pausen har rett og slett banna i kyrkja så det song (for det var det han eigentleg skulle gjera) då han spreidde ædder og galde over politikarar, spesielt frå FrP. Her hagla ord som horekunde, valdsmann og bedragar over politikarane. Nordhaug sat med falda hender og let utgytinga fortsetja. Rett nok gav han ikkje artisten applaus for ordbruken, men han burde ha vorte stogga. Kyrkja og politisk propaganda høyrer ikkje saman.
Kanskje ein annan stad og ein annan anledning Paus.
 


Google.
Ein heilt annan anledning fekk denne gubben som antakeleg berre tadde to tankar i hovudet, øl og kjeften frå kjerringa.
Ha ein verbal dag.
 

En rosa verden.

Dette vert vel dagen då ein gamal gubbe skal driva skikkeleg bannskap i kyrkja og stilla seg naken for både bannbull og det som verre er.. Han har lenge undra seg over desse såkalte rosabloggarane Umåteleg populære har dei vorte, mange av dei fylte med botox, silikon og andre stoff gubben ikkje hugsa navnet på ein gong. Han lyt skunda seg å tilføya at det er dei færraste som tilhøyrer den kategorien, men til gjengjeld er det dei fleste av dei som ligg høgast på følgjarbarometeret.
Og gubben meiner at tankekorset ligg nettopp her. Kvifor så mange følgjarar? Er det avdi desse rosabloggarane er representantar for noko følgjarane sjølv skulle ynskja å vera, eller kan det vera andre årsaker til den store interessa - pengar kanskje? Ikkje veit gubben.
Når det no etter kvart har vorte litt negativ betoning av begrepet rosabloggar har brått eit nytt ord dukka opp, nemleg ordet "Influenser" (påverkar). Det skal tydelegvis ufarleggjera  denne puppe, rompe, leppe og outfitfokuseringa. Har de forresten ikkje registrert at mange av desse influensarane nærast går rundt med nebb etter alle boroxsprøytene. Det ser ganske j--leg ut, tykkjer gubben.
Huff nei, no har visst gamlegubben rodd seg litt langt ut på det rosa havet. Men det han meiner er at med få unntak kan me vera godt nøgde med den skrotten me har fått tildelt utan å fylla den med alskens kjemikalier.
Ha ein kjemikaliefri dag kjære bloggvener.

Google

Den rosa verda.

Kva rømer me frå,
kvar  ynskjer me oss til?
Er dagane for grå,
kva med ein lykkepastill?

Kva skal til for å lysa opp,
kva må til for å farga dagen?
Ho tek til å vøla sin kropp,
han trenar på seg sixpack på magen.

Pupper vert fylte med silikon,
leppene bugnar av Botox.
Han gumlar på styrkehormon,
piggstrie hårtuster av hårvoks.

Han pumpar musklar, men kva gjer ho.
Jau, ho har fått seg ein blogg,
fylt med rosa, ungdommeleg glo.
Sit der og knottar utan stogg.

Ho har så mykje å fortelja,
om outfit, og om eigen kropp.
Ho vil reklamera, syna og selja.
og rosafargen, den er topp.

Vakker er ho slik ho framstår
på PC-ruta i all si prakt.
Med puppestell, outfit og kjøpehår,
ho lyser av reklamemakt.

Mange vil verta nett som henne.
Formfull, vakker og populær.
Ein let seg kanskje lett forblende,
av form og fargar og vakre klær.

Men slik er kan hende den nye tida,
kor pengar kjem lett og laust.
Berre å logga på internettsida,
der lokkar tilboda heller raust.

Og rosabloggen, idealet for mange.
Teiknet i tida på ungdommeleg styrke.
På «girlpower» og parfymeange.
Eit idol som mange vil dyrke.

Men skal designarkroppen vera idealet,
kvar vert det av natura til sist,
når forma, innhaldet og futteralet
vert framtidas moteekvillibrilist.

Nei, dette vart visst ein kverulerande tanke,
frå ein som sit vagla på sin gubbeplanke,
som stiller seg lageleg til for hogg,
utan trutmunn og rosablogg.

21.10.2014.M-m.
 

Oktoberhymne 2018...


Google.
Denne månaden har gubben vore oppteken av mjuke verdiar som sumarveret, U-hjelp, årmålsdagar, nasjonalsong og ikkje minst krumspranget til KrF.
At presidentar, spesielt i einveldige statar, vil halda seg med flotte fly er vel ikkje akkurat ukjend, og tidlegare i månaden kunne Aftenposten kunngjera at presidenten i Zambia hadde skaffa seg doning(sjå googlebileta) til 400 mill på U-hjelpa sin kostnad. No var det vel ikkje heilt slik, men ein lyt spørja seg kor greit det er å bruka 400 mill for å polera eige glansbilete medan folket svelt.
Som 90-årsgåve frå Bondevik fekk Willoch Hareides bok "Det som betyr noe". Jaja, det er mange måtar å sparka nokon bak på.
Så er særinteressene ute og vil skriva om gamle nasjonalsongar og barnesongar. Ja, kva gjer me ikkje for å bli høyrt i våre dagar.
Men dette har vore Hareidens månad, fullt og heilt. Han skulle vel ha fått eit heilt oktoberhymne for seg sjølv, men kanskje vert det tid til ein nekrolog i novemberhymnet, om han ikkje greier å skrema menigheita si til å fylgja rådet hans. Stakkars KrF seier eg berre.

Oktoberhymne 2018.

Etter ein sumar med sol og varme
er rekninga lagt på bordet no.
Eg høyrer stormen rundt novene larme
og tomånaders  ustoppelege regnværsflo.
Kvar glede skal betalast med sorg og sut,
og sumaren med storm og regnværssprut.

Ein heidersmann fyller nitti år,
ein politisk høvding på høgre sida.
Framleis samfunnsengasjert og klår.
Jau, Willoch fylgjer med i tida.
Takk for innsikt og engasjement.
Min respekt får vera din presang.

Eit luksusfly kan vera kjekt å ha
for å løyna fatigdom og naud.
Særleg om du er president i Afrika
i eit land kor økonomien ligg daud.
Men kan det eigentleg vera så bra
at U-hjelp vert til presidentfly i Zambia?

Fyrst vart nasjonalsongen for pompøs
Den har ei alt for maskulin form.
Så var julesongen for religiøs.
Høver visst ikkje dagens profane norm.
No er dei ute etter «Bæ bæ lille lam».
Å stela ull frå sauen er visst ei skam.

Så har Hareiden endeleg skifta farge
Han er vorten sosialdemokrat.
Det har gjeve Erna regjeringsplage
medan Jonas står lysten og parat.
Er det ikkje ein demokratisk parodi
at landet tykkjest styrt av eit miniparti?

31.10.2018.M-m.

Utrolig, endelig en godværsrapport!

Etter måneder, uker og dager med regn og regnværsrekorder ser vi plutselig ei gul kule oppe på himmelen. Det må visst være sola som begunstiger oss med noen dager - og vi griper dagene begjærlig. Med turer i skog og mark, og ikke minst en  bytur i solskinnet.
På byturen er vi slettes ikke alene, og på bondens marked yrer det av kjøpsvillighet. Her er det svele og kortreist pølse å få for de som har "skippet" frokosten.


Gubben fikk kjøpt favirittosten, brunost fra Undredal, og røket ørret.


Ellers krydde det med unger som klatret i den tørrlagte fossen (den er tørrlagt om vinteren,) og hvor Ole Bull trakterer fiolinen på toppen med draugen under seg.


Varg Veum hadde også våget seg ut på Strandkaien i godværet.
Byturen ble forøvrig avsluttet med et treff og litt lunch med et par representanter for den yngre garden i familien. De har god italiensk mat på Bien Centro.
En fin dag i Bergen...

Let the game begin...


Google.

Eg undres på om det var slik han tenkte formannen i KrF då han lanserte sitt nye politiske manifest ved å gjeva ut boka «Det som betyr noe». Få dagar etterpå stadfesta han sin politiske 180-graders sving med talen til landsmøtet.
No skal KrF venda seg mot dei raude, årsaka til det fins visst i at FrP og spesielt Listhaug har slengt så mykje skit om seg mot både partiet og formannen.
Men det er visst ikkje heilt greitt på den raude  sida heller for SV skal heller  ikkje takast inn i varmen.

No er så striden i gong i KrF. Her ser om lag halvparten raudt og halvparten blått, og strid og kiv går både høgt og lågt i minipartiet. Den andre november fell domen. Vert det formannen eller nestformennene som glisar mest i TV-ruta når avstemminga er over. Me er spent.

Men kva er det som skjer i dei andre partia, er ikkje dei ute med gode agnbeiter til KrF.
Vel, fyrst og fremst sit ytterfløyane heilt stilt i båten no. Korkje SV eller FrP ser ut til å ha interesse av å terga på seg KrF i desse tider. Unntaket er Listhaug som lanserer bannbullboka si»Der andre tier» i desse dagar, men det er vel ikkje noko anna å venta frå den kanten. Ho tier ikkje mykje den «tøtto».

Erna lokkar med ny abortvurdering og så skal visst KrF få så mange K-ar dei ynskjer i RL-faget sitt.
Jonas sit også stilt i båten. Han ventar nok på vitjing til kaffislabberas I formannens barndomsheim på Bømlo. Dette slabberaset har vore Erna til del dei siste åra, men bømlingen vil  visst ikkje ha henne til kaffibordet sitt lengre.

Kor dette skal gå veit ikkje gubben, og det trur han at han ikkje er åleine om. Men det er tankevekkjande at eit lite miniparti kan rota til det politiske landskapet slik KrF no gjer.
At det er sett i gong eit politisk spel kan me ikkje tvila på, og dette spelet gjev i alle høve gubben til å fundera over  kva som «betyr noe».  Er det politikk eller er det maktkampen, eller er det rett og slett ein fortvilt kamp om å overleva i det politiske landskapet.
Ordet politikarforakt ligg og ulmar i eit gamalt hovud.

25.10.2014.M-m.

Dagens finurlige...

At ting kan ha flere bruksområder er velkjent, men denne var ny!

Google.

To eldre damer tok seg en røyk utenfor eldrehjemmet da det begynte å regne. Da tok en av dem fram en kondom, kuttet av enden, og trakk den over sigaretten, og fortsatte å røyke. Den andre så forundret på henne, og spurte: «hva er det du gjør?»
«Jeg bruker en kondom», kom det kjapt fra den andre.
«Hva er det for noe?»
«Tja, den har jo flere bruksområder, men jeg bruker det for å unngå at røyken blir våt når det regner»
«Det er jo smart, hvor får jeg kjøpt sånne?»
«På apoteket»

Neste dag drar den andre damen til apoteket:
«En pakke kondomer takk!»
Den unge apotekeren stusser veldig over dette, en gammal dame i nittiårene som vil ha kondomer Så spør han høflig:
«Noe spesiell størrelse du vil ha frue?»

«Nei, det er ikke så nøye, men den må være stor nok så den passer til en Camel;)

Forb...leamikk!


Har du opplevd det ? Jeg opplever det ofte, og i alle fall nesten hver gang jeg dusjer hjemme. Skrur på vannet i dusjen hvor blandebatteriet automatisk skal yte den samme behagelige temperaturen som da jeg forlot dusjen sist. Nei en iskald ståle vekker gubben til morgenfrisk "edder og galde". Når han så har gjennvunnet den mentale bevisstheten prøver han fortvilt å skru på den uregjerlige varmeregulatoren til en mer levelig temperatur, fosser det plutselig ut av dusjen en skoldhet vannstråle som resulterer i vill krigsdans på badet på giktbrudne gubbebein.
Deretter forsøkes en distansert og forsiktig regulering av varmen til et nivå som gjør morgendusjen mulig..
Gubben kan ikke si at han etter disse øvelsene setter seg morgenfrisk til frokostbordet. Nyskoldet , isbadet og frustrert er vel en mer riktig karakteristikk av den mentale og fysiske statusen.
Nei, alt var ikke bedre før, men du verden hvor jeg lengter tilbake til den tiden da je kunne regulere vanntilførsel og varme i dusjen med en mekanisk hendel.
Ha en is - og skoldefri dusjmorgen...

No er det alvor folkens!


Google

Nei, no går det over alle støvleskaft med klimaskiftet me er inne i. No lyt me ta klimaendringane inn over oss snart.
For kva er det eg høyrer i dag? Jau, den globale oppvarminga trugar produksjonen av bygg og dermed ein av dei viktigaste ingrediensane i ølproduksjonen. Det vert truleg for lite øl i verda, hjelpe og trøyste! Då lyt me antakeleg i framtida nøya oss med kjøpevatn til 20,- kr flaska. Vatnet frå springen er visst ikkje drikkande lenger.
Ja, så langt måtte det altså gå før me vakna. Katastrofeuver, flaumar, turke og plastfull kval er no så si sak, men ølet vert kanskje ei mangelvare KATASTROFE!
Skal me verkjeleg ta farvel med småfylla på øl i helgene berre fordi me svir av for mykje gift i lufta me puster Forresten kan kanskje ølmangelen føra til at den helgevisse plastpose-berande almugen spara miljøet og kvalen for noko av plastforsøplinga, og då har me brått vorte miljøvener me og i all vår abstinens.
Ha ein ølfri dag i kongeriket.

På ein blytung regnversdag...

...fann eg på at eg ville leika meg med nokre gamle politiske vers. Rosabloggarane laut også få seg eit vers. Litt omskriving og så høver dei godt inn i den politiske kvardagen me ser nett no.


Ikkje alle dagar er blytunge og full av regn. Slik såg det ut ved Lille Lungegårdsvann onsdag denne uke. Fint - ikkje sant? Det synes nok også  hegren som står og betrakter sitt territorium.


Google. Her er de fleste farger representert.

Ballongdansen.

En blå ballong,
med bergensk sjargong,
bærer staur i disse tider,
prøver å passe statens likvider.

En mørkeblå ballong,
hater smaken av skattebuljong.
Mange løse kanoner på dekk,
de grønne, rødes og gules skrekk.

En rød ballong,
ofte i lukket salong.
Etter åtte år på nakken
ble det en pust i bakken.

En mørkerød ballong
har sin egen føljetong.
Seier nei til det aller meste.
Vingeklippe rikfolk er det beste.

En grønn ballong
sitter på regjeringens perrong.
Krever en kraftig miljødose,
og styres av Tante Pose.

En mørkegrønn ballong,
med agrarenes fasong.
Opptatt av handelsmurer
og fjøsenes produktive kreaturer.

En gul ballong,
høyt på en åndelig balkong.
Krever støtte til verdens små,
vil visst forlate de blå.

En rosa ballong.
De pynteglade unges føljetong.
Men botox og et sminkebatteri,
føler de seg stash og fri.

Men en skjør ballong,
har ikke styrke som betong.
Blåses den for mye opp
blir det plopp, og deretter stopp.

24.11.2014.M-m.

Google. En rosa tilværelse??

Høsten er her...


Egentlig en vakker høstmorgen etter en veldig våt høstperiode. Etter den varme og tørre sommeren kom betalingen nå i august og september i form av hundrevis av millimeter regn, Nå er de fleste brønner, vannreservoar og kjellere oppfylt før vinteren. Vannet utafor ligger morgenstille og en ensom and kommer svømmende over vannet.

På terrasserekkverket sitter en av våre temporære gjester, en flott liten villkatt og venter på frokost. Dessverre er bildet litt uklart da det måtte tas gjennom vinduet for katta er så mistenksom at den stikker av så snart vi åpner døra. Katta er usedvanlig vakker og der er nok mye skogskatt i henne..
Vel, dette er litt av morgenstemningen hos gubben som sitter og nyter sin morgenkaffe i fred og ro. Noe morgenbilde av gubben kan ikke vises da morgenstunden ikke er hans mest fotogene del av døgnet.
Ha en fin høsthelg...

Septemberhymne ++.

Dette septemberhymnet vart kortare enn det kunne ha vore, og det er sikkert dei få lesarane mine glade for. Inspirasjonen har ikkje vore heilt der oppe denne månaden. Forresten, det 4. verset i hymnet vart skrive før Hareiden hadde i seg ei heil flaske Møllers tran og konverterte til den raude sida i politikken Den karen har sanneleg "ballar"! No står det berre att å sjå korleis fotfolket hans tar det, dei fleste sette antakeleg trandosen sin i halsen då dei høyrde på talen. Han Jonas smilte og verka svært nøgd medan Erna framleis held perleporten på vidt gap. Me går ein spanande politisk haust i møte folkens.

Karen på biletet under skjemde seg godt ut på dansegolvet. Han må ha teke så mange tranflasker at han ikkje hugsa kva tevling han var med i. Konkurransen galdt ikkje utstyrssjekk Frank, det var dans som var tema. Biletet syner forresten kor "glad" dansepartnaren var for valet ditt av antrekk.


Google.

Septemberhymne 2018.

Svenskane slit med hovudverk
etter sitt siste folketingsval.
Sverigedemokratarna er noko herk
for ingen vil drikka av deiras gral.
Ingen vil dei ha dei med i regjeringa si,
korkje  konservative eller sosialdemokrati.

I Bergen rådhus vart det panikk
for huset sto på vaklande føter.
No fekk politikk vera politikk
Dei tilsette laut avslutta jobb og møter.
Eg trur dei aldri hadde høyrt dette før.:
«Ta PC-en med deg og kom deg på dør».

No greidde ikkje TV-2 å halda seg lenger,
Dei laut visa ein klovn i boratdrakt.
Ja, kva gjer ein ikkje for reklamepenger
og kva sel då betre enn Adams «prakt».
Ein laurdagskveld med fest og glans
vart utskjemt med ein ufin boratdans.

Krf slit visst skikkeleg no om dagen,
Dei er ikkje einige om fargen på drakta.
For dei misliker sterkt partiet til Hagen,
så skal no raudfargen føra dei til makta?
Han Knut Arild har rota seg inn i uføre.
Vel han Erna eller vert det Jonas Gahr Støre.

Så er haustmørkret over oss att.
Storm og regn står ofte på menyen.
Me hugsar  tropesumaren me har hatt
og nytte han både på hytta og i byen.
Båten er landssett og hytta er låst
så no er me klar for litt snø og frost.

30.09.2018.M-m.


Regn og storm har det vore  store mengder av sidan sumaren gjekk til køys. Regnbogen på biletet kan illustrera nedbørsrekorden me fekk for dei to siste månadene. Det vart i alle høve fort slutt på vassparinga. God haust i kongeriket!

Norge i et nøtteskall, eller?

Norway in a nutshell...

Dette blir definitivt en annerledes "nutshellopplevelse", i alle fall billedmessig. Glemte å få tatt bilder av båt, Sognefjord, og togtur tilbake til Bergen, men her er noen av inntrykkene i alle fall.

Første delen av turen gikk "sjøverts", altså med båt fra Bergen til Flåm, og her aner vi at hestekreftene er i full utfoldelse. Fem timer tok den turen.

Et av de første stoppene på turen var Skjerjehavn og her troner gamlekongen (ikke han i forgrunnen) Olav og skuer ut mot havet. Statuen ble underkjent i hovedstaden, derfor ble den henvist til Vestlandet. Som dere ser har gubben utfordringer med både vinkling og fokus. Selfier er ikke greitt for gamle gubber.

Denne fossen kom ned fra fjellet i Aurlandsfjorden. Pissa, eller pisso heter den visst.

Fretheim hotell i Flåm hadde litt av hvert å by på til buffeten. Her ble nok magen mett lenge før øynene, dessverre. Et ekstra pluss til geitosten fra Undredalen.

Flåmsbanen, på veien tilbake til Bergen hadde også sine attraksjoner å by på, bl a mye vann! Her har nok huldra, i rød kjole midt oppe til høyre i bildet kommet over tørken i sommer.

Så er vi tilbake i Øygarden igjen og Don stirrer ut over havet en vakker kveldsstund.

Plommehøst...

Bare en liten rapport om plommehøsten ute i havgapet. Etter å ha ventet på plommehøsten de fem siste årene slo treet endelig til dette året, i alle fall på to av de store greinene, og det ble nok frukt til både sylting og spising. Her har så fruen foreviget en fornøyd gubbe under årets innhøsting.


Når det gjelder savnet av plommeavling de fem siste årene så prøvde noen av våre amerikanske venner å dempe skuffelsen vår med å feste noen innkjøpte plommer på treet sist de besøkte oss. Dette gangen får de smake syltetoyet.


This is for Barbara. As you can see  you don't need to bring plums with you when you visit us next week. This time we are fully suppllied.
Welcome Don and Barbara, the jam will be on the breafasttable when you arrive.

Politisk sammendrag august 2018, eller Augusthymne 2018.


Fra innlegg, Heidi Greni.
Ikke for å henge ut Elvestuen som sikkert driver sin velmente miljøpolitikk i ministerstolen. Men ulver på toppen av bryllupskaka sender vel ut noen signal fra ministeren, tenker jeg.
Ellers fortsetter Frp sin "bruk-og-kast"-politikk med sine ministre, selv om de to siste utskiftingene ikke kommer inn under "kast-problematikken".
Ellers registrerer jeg at Søviknes aldri vil bli fredet for sin gamle synd. Det var sikkert ikike greitt det som gikk for seg på landsmøtet den gangen, men en gang bør vel den saken legges død...

Augusthymne 2018.

Eg kan ikkje sleppa taket på Per,
han er visst ein underleg krabat.
Uforståeleg at han ikkje ser
problemet med å eta av ayatollaens fat.
Minister som priser umenneskeleg regime.
Går han i blinde og kjærleikssvime?

Ein annan minister har gifta seg no
med ulvar på toppen av bryllaupskaka.
Var det ulvevernet som i hovudet sto
så brureparet på toppen vart forsaka?
Eg spør, var dette eit politisk signal,
eller var det berre eit litt ubetenkt val?

I Krf er oppstanden massiv
Ein tillitsvald vigde eit likekjønna par.
Då voks det fram krangel og kiv,
og partiet lukt under sperregrensa drar.
Dei les då alle den same heilage skrift,
men tolkinga er visst fylt av tvil og gift.

Så er me i gong med ei regionreform,
Kommuner og fylker skal slå seg saman.
 I Troms og Finmark bles det opp til storm,
Her vart det ikkje fest og gaman.
Der bles dei i vedtaka frå løvehola.
Vil Jonas eller Erna sløkkja dei fresande båla.

Då Per tok med telefonen til Iran
var han Jonas raskt på lufta,
og meinte at slikt går ikkje an.
«Rikets sikkerhet» kunne vera fordufta.
Men gjet, var hans eigen telefon i sikra bur
då han sjølv var ute på russlandstur?

Augusthymnet fullt av politisk parodi
og kor lett det er å koma ut å kjøra
når ein ikkje fylgjer regelverket sin melodi
og når politikarane møter seg sjølv i døra.
Å gå i eiga felle må vera pinleg og flaut,
når dei lyt tyggja sin eigen regelgraut.

31.08.2018.M-m.
 

Det gode liv i Øygarden.


Her er krabbebordet klart. Sommerkrabben her ute er ikke alltid like god, men krabben jeg har fisket denne sommeren har hatt en overraskende god kvalitet.
Rekene i bakgrunnen på bordet, som er mer langveisfarende, er tiltenkt ubudne gjester som evt kommer rekende under krabbeseansen.
Bildet i bakgrunnen er delvis komponert av fyrstikker, og har fått sin plass som et slags kultbilde i hyttta.
Fraværet av levende skapninger ved bordet skyldes kanskje at vorspielet ikke er helt sluttført ennå. 

Julihymne 2018.

Julimånaden er feriemånad og då skjer det oftast lite i andedammen, men eg registrerte at Trumpen har farta rundt i Europe og spredd "edder og galde" til sine vener og godord til sine uvener. Løgn - og - lygenytt er visst hans varemerke. Kunne han ikkje halde seg på ei strand på Mallorca og halde kjeft.
Sandbergen har visst også funne seg ei ny dame frå Iran, og det kunne ikkje gå upåakta for seg i politiske krinsar.
Ja, og så var det visst nokre andre småsaker, men dei finn de nedanfor.

En sommerutfordring fra Google.

Julihymne 2018.

I hundre år har me halde på her vest
med å få forkorta Bergensbana.
Men det drøyer med oppstartsfest,
for ingen opnar for pengekrana.
No er prosjektet utsett enno ein gong.
For dette prosjektet vart fødselen trong.

Endeleg ein skikkeleg sumar her vest
etter mange våte og traurige år.
Jau, dette vart vestlendingen sin fest
med bading, grillfest og ein liten «tår».
Me nyt varme dagar og ljose netter
Tida kjem nok då me ikkje lengre svetter.

Så har Trumpen vore på natogjestebod
og sett sine allierte ettertrykkjeleg på plass
Hans «vener» tyktes  mest for skulerett stå.
Tenkjer han å køyra Nato rett i dass?
«Amerika først» er hans fyndord for fansen
«Amerika åleine» kan verta enden på dansen.

Så er fotball-VM endeleg slutt
etter tre heile veker i TV-ruta.
Me fyrer med dette ein liten salutt
til Frankrike som leda VM-skuta.
Medan Neymar og co skreik og rulla på bana
vart det Les Bleues som til sist reiste fana.

Frua og gubben nyt sumardagen
Ein premiesumar fram til no.
Gubben på sjøen og frua i hagen
for gamle skrottar er sumaren god.
Før me klagar for mykje på varme og tørke
skal me hugsa på haustkveldar våte og mørke.

Per Sandberg har vore på ferietur
med ei ung dame i Iran.
Har han funne seg ei ny brur?
Då går det vel med mykje Møllers tran.
Men Erna fekk ikkje melding om turen.
Og då ula han, den politiske luren.

31.07.2018.M-m.

Les mer i arkivet » Januar 2019 » Desember 2018 » November 2018
funderier

funderier

81, Askøy

Jeg skriver av og til litt "poesi". Spør meg først dersom du ønsker å bruke det jeg har skrevet. Mange av bildene som illustrerer diktene er tatt fra Kvasir billedarkiv. Jeg er penjonist og morfar til fire, har en flott kone og trives med livet

Kategorier

Arkiv

Siste innlegg

Siste kommentarer

Lenker