wysiwyg…

..”What you see is what you get”, eller er det nå egentlig det?
Et skråblikk på dogfighten i media mellom influencere den siste tiden:


Google

Influenserrumpa mi.

Vil du se på rumpa mi,
full av sprett og «filler» i,
Synlig ned’på Karl Johan,
attraktiv og fin som f—n.

Følgere i tusentall
her blir ingen knall og fall.
Pengene de strømmer inn
og rumpa mi er stinn.

Er «puppa» dine alt for små
er det bare å fylle på.
Pupperumpe er visst «in»,
Se og fiks opp skrotten din.

Slenger dine lepper,
går du rundt og depper.
Fyll inn litt, hist og pist
Nebbet gjør deg mindre trist.

Vis deg fram på instagram
uten blygsel, uten  skam.
Påbygd både oppe og nede
Jo, nå er du tilstede.

Pengene de strømmer inn
midtpunktet i fansklubben din
Du får vist deg fram i debatten
og som gjest i dagsnytt atten.

Er du virkelig et godt eksempel
Med designerskrott som stempel.
Nei, influenseren gir deg ingen svar.
Vær stolt av kroppen som du har.
07.02.2020.M-m.

 

Søvnplager? Her er løsningen.

Gamle gubber, og kanskje noen andre også kan få behov for nattlige avtreder, og for denne gubben hender det rett som det er at han tilbake i sengen er lysvåken, og klokka er bare tre om natta. Hva kan da gjøres for ikke å ødelegge kommende dag med tunge øyelokk og lavt tenningspunkt?
Jo, en bok er ofte tingen, og da griper gubben tak i årets julepresang, KONGEN. Et avsnitt i den boka, som forøvrig er ganske interessant, hjelper godt på å finne roen igjen, og vips er gubben klar for ei ny soveøkt. Men som med all medisin avtar virkningen over tid, og i det siste måtte både to og tre avsnitt gjennomleses før søvnen kom. Tilslutt hjalp ikke kongen på nattesøvnen lengre. Gode råd var dyre ettersom gubben ikke liker å ty til kjemikalier for å finne søvnen.


Men i leting etter søvnen kom han plutselig på at han hadde kjøpt noen julehefter som ikke var gjennomlest, og da kom selvsagt Knoll og Tott på nattbordet.  Det viser seg da at de to rakkerungene fremdeles fenger en gammel gubbe og etter tre – fire sider av det heftet kom søvnen, og antakelig til og med med et smil om munnen.


Altså. Knoll og Tott virker når man leter etter søvnen, men – akk og ve – Heftet har bare 36 siden, og hva gjør gubben når de er gjennomlest. Jo, da blir Finbeck og Fia løsningen.
Hva skal han gjøre etter at Fia  og Finbeck har kranglet seg ferdig. Ja, den som visste det. Kanskje Donald (ikke Trump) blir løsningen.
Dette blir en bra dag etter en nattlig porsjon Finbeck og Fia.  Ha en god dag også dere bloggvenner..

Januarhymne 2020.


Google.

Jaja, så er den fyrste månaden i nyåret over, og det same gjeld dei fleste nyttårsfortsetta. Godt å vera attende i “tralten”. Det gamle skrotten til gubben tek også til å lappa seg saman etter hallingkastet tidleg i januar, han kan i alle høve sova på begge sider att.
Månaden har elles ikkje verka lekjande på dei to gamle gubbane i Israel og i USA, men der er det vel moral og toppetasje det er noko i vegen med. No har dei rota saman ein fredsplan for midtausten utan at motparten, palestinarane, har vore med på den. Jaja, det ber mot val i begge landa så det gjeld vel å visa musklar.

Ja, og så har Erna og Siv skilt lag, og ho Sylvi er kome ut or fengslet ho sjølv meiner ho har vore i. Ei Sylvi i fri dressur no frametter kan gje gubben inspirasjon til fleire hymner i tida frametter.

Vel, no har gubben konsentrert seg om januar og framtida får vise om den gjev grunnlag for fleire hymne…

Januarhymne 2020.

Nyttåret starta med brak og fest.
Sjølv paven var feststemd og parat.
Ei kvinne greip tak i den øvste prest,
med eit paveleg dask på handa som resultat.
Det nyttar nok ikkje med slue kvinnegrep.
Pavar skal halda seg unna den slags knep.

I stova starta året også med brak
då gubben skulle ta ned julestasen.
Han klatra oppunder sitt stovetak;
fotfestet svann og han for på nasen.
Oksla og ribbeina tok verste smellen,
så dette vart fyrste nyttårsskrellen.

Her det politikkens skamstore sak
Nav fekk fengsla skuldlause klienter.
Kontrollkomiteen prøver å ta tak
å finna ut i virvaret av dokumenter.
Ansvarlege skulder helst på andre,
så dei slepp ned frå taburetten vandre.

Etter å ha rend rett på ein oljetankbåt,
vart marinens fregatt erklærd som skrap.
Staten saksøkjer tankreiar og ber om bråk
for eige inkompetent sjømannsskap.
Snakk om å retta bakar for smed,
Nei, no får staten la uskuldige få fred.

Så gjekk det eigentleg som venta,
Erna og Siv laut skilja lag.
Ei IS-kvinne og borna vart henta,
og regjeringsplittinga kom for ein dag.
Jaja, det var gøy så lenge det varde,
men kompromisskostnadane vart for harde.

Så er ho endeleg ute or fangehola.
Ho Sylvi pustar visst letta ut.
Glad kan ho no både skrika og skråla,
ute or kloa hans «kristenmannsknut».
No er ho attende i fri dressur,
frigjort frå sitt tyngjande fangebur.
31.01.2020.M-m.

Julepyntrydding!!


Google. Jeg fant ikke en passende illustrasjon til min misere.

Ja, så måtte det endeleg hende
at gamlegubben gjekk overende
Det gjekk i ei snøggfort vende
til han låg på golvet og spende.

Julepynten skulle ned i ein fei,
og gubben fann ein enkel vei.
Oppå ein krakk, ikkje altfor brei,
den jobben skulle vera grei.

Men gubben gløymer alder og år,
når han oppe på krakken står.
Balansen hans hadde veike kår,
der han strekte seg på  skjelvande lår.

Det gjekk nett som det kunne,
Brått var føtene under han svunne.
Hadde endedagen no opprunne,
hadde alderdommen omsider vunne?

Han låg på golvet, stunde og skreik.
Frua kom ilande skremd og bleik.
Dette som skulle gå som ein leik
vart ein heil annan steik.

Heile høgre sida var kaputt,
skadeoppteljing laut gjerast tilslutt.
Dagen vart smertefull og mutt,
og skadelista vart ikkje stutt.

Ei kraftig lårhøne fyrst på lista
så var to-tre ribbein brista
leddband i oksla kom sist på lista.
Ikkje rart at skrotten rista.

Så vart lekjaren konsultert,
og diagnoser vart adressert.
Medisin vart fort advisert,
Paralgin Forte vart aktivert.

Trur de at julestasen fekk fred,
når gubben ned frå krakken «gled»?
Nei, julepynten kom omsider ned
det var kjerringa som greidde det.

No sit han i stolen, pleier sine sår,
brista ribbein og lårhønelår.
Julestasen trygt i boden står.
godt det er lenge til neste år.
07.01.2020.M-m.

 

Årskavalkade 2019.

 

 

 

 

Det er tid for eit lite årssamandrag att. Som vanleg gav året mykje å velja i, men gubben laut gjera eit kort utval frå sine hymner, og her kjem dei.
Det fyrste som laut kommenterast var at mange av skitoppane våre heldt seg borte frå NM på ski, andre konkurransar gav antakeleg eit meir veldekka premiedbord.
Så var det partikrangel og navnebyte for vårt kjære NSB. Norte Dame brann…
I politikken skapte bompengepartia og dei grøne furore, og me fekk eit skammens år på fleire område.
Året ebba ut med NAV-skandalen, og ikkje minst sjølvmordet til ein fargerik kunstnar:
Resten av gubben sine funderingar gjennon året finn de på bloggen hans.


Google

Januar.
Går idrotten seg no heilt bort,
vert det for mange konkurransar?
Er ikkje NM-gull lenger stort.
Vert det for mange gullkalvdansar?
Me har fått ein ny underhaldningsindustri.
Og tida, sunn lekam i sunn sjel er forbi.

Februar.
Me-too-Trond vil no innatt i varmen,
men Jonas får truleg pes for det.
Knut Arild står rådlaus i dørkarmen
I Krf vert visst ingen borgarfred.
Nokon i venstre vil kasta ho Trine.
Ho slit nok med tillit frå veljarane sine.

Mars.
Gratulera med navnebytet NSB,
Her har de treft midt i blinken.
Kven i alle dagar fann på det,
var heile styret for hard på drinken.
Kva i alle dagar skal Vy  bety?
Det er så dumt at ein kunne spy.

April.
Å sjå Notre Dame i eit flammehav
var eit utruleg og sørgjeleg «skue».
Ein kristen verdsarv fall mest i grav,
Kan tenkte ho då, Vår Frue?
Anten ein er truande eller ateist
var dette gripande og useieleg trist.

Mai.
Rundt Bergen vert bompengekorta stokka,
bomstasjonar vert bygd og flytte.
Politikarar snik rundt på silkesokkar,
motstandarar står med nevane knytte.
Motstanden seier no at «Nok er nok»,
og spår snarleg politisk ragnarok.

Juni.
Snåvar du skamlaus gjennom dagen,
skjems du slett ikkje over å fly,
eller å putta raudt kjøt i magen?
Du kan visst berre reisa skamlaust med VY.
Eg nektar å skjemmast over biffen i ny og ne,
eg vil reisa og eta min mat i skamlaus fred.

Juli.
Jaggu kom sumaren omsider,
med tropevarme og brennheit sol.
For gubben vart det litt varmt til tider,
men godveret fekk han ut or sin stol.
Klag ikkje på ei og anna tropenatt.
Ver trygg, vestlandsveret er fort over oss att.

August.
No skal det verta sengehalmkommers
for Viagraen skal sleppast laus.
Gamle gubbar, de skal no «til pers»,
heite sengjer der dei tidlegare fraus.
Vin til middag og Viagra til natta.
ei gladsak gamlingen snautt kunne fatta!

September.
Her heime har det vore kommuneval
etter ein heftig valkampstrid.
Atter var dei gamle og ungane for sal
Dei vert framgravne i valkamptid.
Men ho Lan og han Trym tok siste stikk,
No gjeld visst grønske og bompolitikk.

Oktober.
Trekk i tilskot til tenner og briller,
statsbudsjett si store kranglesak.
Tilskot til sexsikringspiller
og opposisjonen vakna med eit brak.
Regjeringa krangla på kvar sin taburett,
og vips, fekk me årets statsbudsjett.

November.
Er du NAV-ar eller NAV-turist
lyt du passa deg i desse dagar.
Fleire slike har fridomen misst.
Her hjelpte korkje bøner eller klagar.
Rettsvesenet  vårt gjekk seg vill i «lova».
Sjølv høgsterett la seg visst til å sova..

Desember.
Han var ven, kunstnar og fargeklatt,
ein mangslungen, modig person.
Brått mørkna det og vart svartaste natt,
livet stogga på sjølvbygd endestasjon.
Samstemd vert nok hans nekrologi.
«Trist som faen» vart hans sorti.
31.12.2019.M-m.

Desemberhymne 2019.


Trass i krangel om skuleungane skulle gå til kyrkjes før jul, og om me laut eta bønner og stalatblandingar til julemat kom nissen til huset også denne jula, pinnekjøt og nokre gåver vart det også.
At ei frostkløyvd nase fekk prega avisene i julestrida kan ein godt forstå når to, litt tilårskomne karar har ein førjulstur over polhavet. Jaja, nokre andre hendelsar finn de i hymnet.
Så vil eg ynskja dei få bloggvenene eg har att eit godt nyttår, og takk for rosen som kom i gamleåret.

  1. Desemberhymne 2019. 

    To gubber slit med isen i nord;
    beinkalde skrottar og slunkne bord.
    Borne av media siste stykkjet
    letta kanskje einsemdstrykkjet.
    Ei bragd kanskje, men var det krise?
    Trong me nasa hans Børge i dagleg reprise.
     

    Krise var det samstundes litt lenger sør
    ambulanseberedskapen i Finmark blør.
    Der bør du sanneleg ikkje bli sjuk
    for ambulanseflya er ikkje til bruk.
    Kva sak er viktigast for media å avduke?
    Iskalde gubbar eller livstrugande sjuke.
     

    Sentralisering er noko styggedom,
    det meiner eit av våre største parti.
    Er det ikkje då ein «skivebom»
    å nett kalla seg senterparti.
    Sjølv om det er eit stort paradoks
    er nok desentraliseringsideologien i boks.

    Julestridene er over oss att,
    «skulegudsteneste» og julemat bør bort.
    Unge venstre tek «skulegudstenesta» fatt;
    skuleborn lyt vernast mot julebodskapen fort.
    Skal jula berre verta fjas og «kommers»
    er eg redd ho snart syng på siste vers.


    Men utruleg, trass i krangel, stress og kav
    vart det julekveld i landet til sist.
    Frå å striro på eit reklamebomba hav
    kom freden du trudde du hadde misst.
    Då sølvgutar og ribbelukt seig inn i stova
    slapp freden inn, og julestrida fekk sova.

     


Google

PS.

Han var ven, kunstnar og fargeklatt,
ein mangslungen, modig person.
Brått mørkna det og vart svartaste natt,
livet stogga på sjølvbygd endestasjon.
Samstemd vert nok hans nekrologi.
«Trist som faen» vart hans sorti.
31.12.2019.M-m.

Litt førjulskultur..

I ei, selv for pensjonister, ganske hektisk førjulstid hvor kulturelle tilbud som julekonserter står på de flestes programmer var det en flott avveksling å bivåne ballettforestillingen “Nøtteknekkeren” i Grieghallen i går kveld.
Selve balletten ble fremført av unge dansere fra Bergen kulturskole, Den norske ballettskole etc, og Bergen Filharmoniske Ungdomsorkester hadde ansvar for den musikalske delen.
Det ble en kveld med musikk – – ballettkunst på høyt nivå og gubben reiste hjem med smilet om munnen.
Bor du i Bergen spilles de to siste forstillingene i dag/ettermiddag så det er bare å kaste seg på om det fins billetter.
Ha en fortsatt god førjulstid, kjære bloggvenner.

Black friday, “blakk” monday.

Mykje godt har me sikkert fått frå USA, både i krig og i fred. Likevel er det freistande å undrast litt over dei siste importvarene frå “over there”. Dei gav meg i alle høve grunnlag for nokre enkle refleksjonar. Illustrasjonane er tekne fram frå Google.

Black Friday, blakk laurdag.

Halloween er over oss alle
med graskar, knask og knep.
Handelen let sine lokkesongar gjalle,
foreldre spring rundt med poden på slep.

Nye masker og drakter kvart år
når den håpefulle fer på tiggarferd.
Snart utafor dørene dei står
utan snop er du lite verd.

Uskuldig morro kan me nok seia
Men kven sjekkar kontoen og flirer.
Jau, handelen skor seg på heile greia
og mot aukande pengebunke smiler.

Black Friday, kredittkortets marerittdag.
Butikkar som kokande heksegryter
av kundar i åndlaust tilbodsjag,
med konto som pengefull tyter.

Gubben skal berre handla ei skjorte,
eit plagg som høver alder og stand.
Men framme ved disken er skjorta borte.
Ho hamna i skåpet til ein annan mann.

At skjorta vert borte gjer ikkje stort,
det heng ti att heime i skapet.
Då er det at refleksjonen kjem fort,
lar me oss sluka i det store tilbodsgapet.

Trump har verda også fått frå USA,
ein twitrande kverulantisk lauskanon.
Er du ueinig seier han.: Drit og dra.
Legg seg ut med nasjon etter nasjon.

Men USA eksporterer godsaker og,
ein Tesla er send opp til Vårherre.
Så no gjer han CO2-frie himmelflog,
i si miljøreine amerikanske luksuskjerre.

Så er det at gubben spør seg sjølv.
Har me bruk for meir stress og kav.
Treng me samla så mykje sølv
med stasjfulle heimar og plasfylte hav.
03.12.2019.M-m.

Novemberhymne 2019


Gubben har inntatt ferieposituren. Venner i bakgrunnen.

Det er tid for nytt hymne, novemberhymnet. Det er nok å ta av denne månaden også.
Det siste eg las var at på skulen i Seljord skal ikkje elevane bruka ordet julemat, her er det tradisjonsmat som gjeld. Kor langt skal galskapen gå ?  Eg berre spør. Skal me snart skamma oss over jula også i desse skamlause tider?
Elles har denne brannfansen snart heile sesongen vore vonbråten over dei dårlege prestasjonane til favorittlaget Brann som toppa seg med eit braktap denne helga.
Gubben kjenner at vinterdepresjonen ligg og lurer. Kanskje han må ta ein ny skamlaus flytur til sol og varme snart for å dempa dei verste symproma – ja, dersom NAV tillet det då!
Her er i alle høve nokre av sakene gubbe ikkje skammar seg over å harsellera litt med.:

  1. November 2019.
    Så greidde han å drita seg ut
    sjølvaste sjefen for PST.
    Ulovleg våpen hjå den øvste fut,
    at det går an, eg skjøner ikkje det.
    Han bør nok finna noko anna å gjera
    som ikkje kjenner ansvaret han skal bera.

    Er du NAV-ar eller NAV-turist
    lyt du passa deg i desse dagar.
    Fleire slike har fridomen misst.
    Her hjelpte korkje bøner eller klagar.
    Rettsvesenet vårt gjekk seg vill i «lova».
    Sjølv høgsterett la seg visst til å sova..

    Har du høyrt om UiB’s julebord i år,
    Der vert servert vegetar og fisk.
    Altså korkje svineribbe eller får,
    for kjøt er bannlyst på bord og brisk.
    Har verkjeleg kjøtskamma vorte så stor
    at me kastar ut vårt tradisjonsrike julebord?

    Miljøhovudsraden legg stein i gata,
    Grynerløkka skal no pyntast opp.
    Norsk stein er visst «non grata»,
    kinesisk gatestein vart meir pop.
    Rundt halve kloden skal steinen fraktast
    medan biltrafikken i byen skal slaktast.

    Er du lei av å vera direktør;
    for mykje ansvar, kritikk og mas?
    Sørg for at lommeboka ikkje blør,
    kvar finn du så det grønaste gras?
    Få deg ein rådgjevarjobb i nye VY,
    og du er framleis på lønstoppens aveny.

    Frua og gubben har vore på tur,
    denne gongen til sol og varme.
    Giktbrotne skrottar fekk ein kur.
    Jau, haustturen har sin sjarme.
    Skamlause tok me fly ned til sola,
    seglbåten vart for treg for han Ola.

    30.11.2019.M-m.

Billedgløtt fra uka som gikk…

Stort sett en ganske alminnelig uke for gubben, men været var absolutt på hans side med strålende solskinn nesten hver dag.

Søndagsturen til byen avdekket et yrende fugleliv i Lille Lungegårdsvannet. Det var først og fremst den flotte svaneflokken som var øyefangeren. Ulriken kneiser i bakgrunnen.

Så ble det flere skogsturer, og denne gamla furua er faktisk enda mer krokete enn gubben. Vakker var den i sin eiendommelige form. Det er tvilsomt om det samme kan sies om fotografen.

En tur ut til sommerhuset ble det også, og da må man ta et bilde ut stuevinduet. Det var en vakker høstdag, og like etter dette bildet ble tatt svømte en oter over bukta og la seg opp på en stein i vannkanten, men tommeltottene til gubben forhindret at han fikk foreviget oterøyeblikket.

Dette bildet vekker faktisk spesielle følelser i gubben sitt hode. Det er nemlig klasserommet han tilbragte det meste av folkeskoletiden i. Skolen ble nedlagt for 3 – 4 år siden og til slutt kjøpt av et ektepar som nå har renovert bygningen og etablert selskapslokale med matservering hvor man kan holde sammenkomster og feiringer av ymse slag. Maten er av typen gourmet, og til dette 80-års laget ble servert hummersuppe med etterfølgende innbakt lange. Det hele ble toppet med creme brule og friske bær til dessert..  Litt av en overgang for den gamle skolestua, og litt av en ukeslutt for gubben.