Januarhymne 2019…

Eg som trudde at januar ville verta ein lite hendingsrik månad, men der tok gubben skammeleg feil.
Fyrst fekk me eit NM i skiskyting utan nokon av toppane. For lite premiepengar kanskje? Så fekk ein Frp-topp pes for reiserkningane sine. Vidare kan visst statuar krenka folk, og ungar får reglar om kva som kan vera på matpakka. Som om ikkje dette er nok har Erna fornærma trønderane ved, ikkje å finna plass til ein trønder i den nye regjeringa. Ja, og så lyt visst pappvinen slaktast.
Då har eg korkje funne plass til alt styret med å danna ny regjering. Heller ikkje vart det plass til stakkars Sandbergen som no meiner han må på NAV når han har stelt seg slik at etterløna hans kanskje vert avkorta. Dei vel 600.000 kronene han får i etterløn i februar for statsrådplassen rekk ikkje langt, må vite.


Google.

Januarhymne 2019.

Skiskyting er fengjande og stort,
og NM-tittelen var eit gjevt trofe.
Men har sporten no gjort seg bort
for eliten let den tevlinga få fred?
No er det verdskup og pengar som gjeld
og medaljedryss under olympisk eld.

Går idrotten seg no heilt bort,
vert det for mange konkurransar?
Er ikkje NM-gull lenger stort.
Vert det for mange gullkalvdansar?
Me har fått ein ny underhaldningsindustri.
Og tida, sunn lekam i sunn sjel er forbi.

Vil du ta familien med på tur,
sit pengane i løvehola då laust ?
Påske på Geilo eller noko i den dur
reisereglementet er kanskje  litt raust ?
Skal me ikkje unna ein andsam stortingsmann,
at han møter slekta si når han kan ?

Her trur eg mediaulven var på jakt,
for reisene kombinerte jobb og familieliv.
Var pressa berre ute etter å syna makt
då dei var ute med sin kvassaste kniv.
Var det slik at ulveflokken i Akersgata
ville gjera Frp-aren «persona non grata» ?

Å verta krenka er visst lett som så.
Ulvestatua ved Hunderfossen vart fjerna.
Krenker me rikets veganarar då
om elgstatua ved Elverum vert verna?
Som ulven vert også elgen skoten.
Og ulvevener og veganarar tek då til gråten..

Kjære pode,  kva inneheld matpakka di
Det kan vera forbod mot nøtter og fisk.
Nokon i klassa kan ha allergi
og då tek skulen slett ingen risk.
Me skal ikkje spøka med alvorleg allergi,
men kor risikabel er eigentleg matpakka di ?

Dei vil ha slutt på pappvinfylla
me tåler visst ikkje la pappdunken stå.
Men kva med sukker og snopehylla,
er ho eit betre alternativ då?
Greier me ikkje å føra det sunne livet
lyt flaskefylla bli alternativet.

 Så er kroppshår visst på moten att.
Influensarane våre har gjeve sine råd.
No vert det buskut der det før var glatt.
Ein fleinskalla gubbe veit’kje si arme råd.
Gubben som gjekk hårlaus frå navlen og ned,
kan no la   buskaset få veksa i fred.

Trønderane grev fram stridsøksene sine,
krev fleire trønderar rundt kongens bord.
Men hjelpe og trøyste, dei har då Trine
og ho er ei dame med kraftfulle ord.
Ho greier å spissa tydelege  poeng,
så sjølv  Abid Radja vart skremd i seng.
31.01.2019.M-m.
 

Vinter i vest…

Dette er et innlegg for å sjekke om noen fremdeles har tilgang til denne nærmest “tvangsnedlagte” bloggen.

Vi har endelig fått noen dager med noe som ligner vinter. Det varierer mellom snø, slaps og litt kulde og glatte veier innimellom.
Det har stabilisert seg nå, og gubben har benyttet dagen til, bl a, ta en tur i skogen. Da det nå fra kompentent hold har blitt konstantert at en tur på 30 min er bedre enn å forbli sofavarmer hele dagen, og da kan en gjennomføre kortere turer med god samvittighet.  Tidligere måtte en både svette og pese for å ha noe utbytte av utelivet – ja, og så var kortere turer nærmest definert som nytteløse.
Jaja, tidens trenerguruer kommer til nye tanker, og jeg hiver meg på 30-minutters trenden.

Når skogsveiene er så flotte som dette, og stillheten rår, er det godt å komme ut og “tømme” hodet  og nettopp nyte stillheten.

Noen blir gamle og krokete i planteverden også, så der er gubben i godt selskap godt hjulpet av turstaver.

Når man våkner til en slik morgen er det lett å komme seg ut av loppekassa.
I kveld har gubben planer om å høre på et kåseri om en flyulykke ute i Øygarden i 1941 da to kampfly kolliderte og falt ned i et lite vann. Kåseriet skal foregå på museet der ute.
Ha en fin dag…

Slalomsesongen er i gong…


Google.
Sidan den politiske galoppen er i gong på begge sider av Nordsjøen og hjå vårt grannefolk kunne ikkje gubben dy seg for å koma med ein kommentar.

Politisk slalom.

Ja, vart det ikkje slik me trudde
Nyåret sette liv i andedammen.
Til politisk kamp dei var førebudde
og kommentatorane fekk opp dampen.

Borte i England rotar dei det til
Europa skal forlatas no i vår.
Men det er slett ikkje alle som vil
og steile mot einannan frontane står.

Dei vil ha alle godene med seg ut,
men også stengja grensene sine.
Dei stongest som den argaste stut
og brexit-prosessen er ei kattepine.

I Sverige kranglar dei og om makta,
her har dei krangla  halve året.
Ytterfløyane er haldne utafor jakta
og maktesløysa slit seg i håret.

Korleis er det så her på berget.
Jau, dei sit og drøser oppe på Hadeland.
Dei er visst ueinig om det aller meste,
eg skjøner ikkje at det kan gå an.

Dei kranglar om innvandring og ruspolitikk
om abort, naturvern og dette og likt.
Nattetimar i ørske og alkoholfri? drikk.
Kan det verta ny regjering av slikt ?

Jau, det vert nok ei løysing for alle i hop
og rom for satirisk politisk kommentar.
Det vert neppe unisone jubelrop
for kaka som kjem frå den deigen dei knar ?
15.01.2019.M-m.
 

Bilhandel…


Dette rimet kom til i 2009 i samband med eit anna bilkjøp, men temaet er faktisk like aktuelt i dag. Kanskje er diktet publisert tidlegare, men ein gamal gubbe gløymer, så de får bera over med han.

Bilhandel.

Bilkjøp plar vera ei underleg øving.
Den startar fyrst med gransking og prøving.
Ein glattsleikt seljar i Armanidress
overtyder deg om at hans tilbod er best.

Lakken er blank og lukta er ny,
og bilen kan visast til bygd og by.
Knappar til alle slags tekniske triks.
Har du problem så, trykk og fiks.

Her er lyklar til å ordna starten,
knapp til å halda rette farten.
No kan kjerringa halda stilt,
elektronikken hindrar deg å fara vilt.

Seljaren kliner på store ord,
han vil også imponera mor.
Fargar, form og enkel betjening,
farkosten styrer du godt utan trening.

Så skal doningen sjølvsagt prøvast.
Alt det nye skal også øvast.
Du ved rattet og kjerringa ved sida,
på motorvegar og krøtterstia.

Alt må prøvast, kvar knapp og pedal,
Du køyrer så kjerringa vert mest hovudgal.
Men finn snart ut at du køyrer eit vidunder,
frå null til hundre på få sekunder.

Jau, dette var då noko til vogn,
du køyrer på timen heilt opp til Sogn.
Men så var det dette med prisen då.
Er banken klar til å gje deg eit gå.

Du luskar deg til seljaren med tvekan sinn.
Skal tru kva du får for gamlebilen din.
Han er nærast verdsett som skrap,
fram til den nye, eit prismessig gap.

Du fer heimatt med gamlebilen
etter å ha turka bort kjøpesmilen.
Skal, skal ikkje, er spørsmålet no.
Ynskjet om nybil nører som glo.

Og gloa nører seg opp til ein eld.
Du tek deg ein drink og besluttar i kveld
å gå for ein verkjeleg dårleg deal.
Du sel ein fullt brukande, for ein ny dyr bil.

11.03.2009.M-m.

Svanesangen….


Dette, litt uklare bildet som er tatt fra verandaen vår en tåkefylt dag kan vel på mange måter illustrere skjebnen til denne bloggen. Det går antakelig mot svanesangen. Gubben er ikke overført til den nye plattformen til tross for at han har meldt sin interesse. Han har ikke en gang fått svar på sin henvendelse.
Når man ikke lenger tilhører den unge, kreative og innbringende kundegruppen får man finne seg i å havne i søppelkassa…

MEN, en liten etterjuls bytur kan gubben berette noen ord om. Ærendet var, som det seg hør og bør for oldinger, en liten tur oppom helsetjenesten, og da er det en selvfølge for fruen å ta en runde i Galleriet, et av byens store varehus mens gubben fant en statue av “Piken med munnspillet”.


Et lite spark til Trumpen fant han også på veggen utenfor en tapasbar i byen.

Et lite “kunstverk” utenfor kunstmuseet Kode lyste opp i parklandsskapet. Hva det forestiller ander ikke gubben, kanskje noen kan hjelpe? I bakgrunnen byens “falleferdige?” rådhus som ble fraflyttet en stund før jul, og hvor nå entreprenører og håndtverkere prøver å redde stumpene, dvs sikre bygningen.

Snur vi oss 180 grader ser vi rett inn i øynene på rødhette mens ulven lurer i bakgrunnen. Forresten, den røde hetta mangler, og ulven ser minst like bekymret ut som jenta så kanskje jeg har bomma på motivet. Det er i alle fall en av illustrasjonene på veggen foran en av inngangene til museet.
Resten av byturen besto bl a av en hyggelig pizzalunch sammen med et av barnebarna.
Dette får være dagen svanesang – kanskje det kommer flere etterhvert.

Årskavalkade 2018.

Det laut koma eit årssamandrag av månadshymnene i fjor også
At politikarane sine utfordringar etter Mee-Too-saka er med i årssamandraget er ikkje mmer enn rett og rimeleg. Det same gjeld byggjefadesen under Stortinget. 
Når så Elvestuen rigga to ulvar på toppen av brurekaka i bryllupet sitt kunne ikkje det gå upåakta framom, og Hareidens (førebels) mislukka politiske saltomortale skapte røre i løvehola, og resultatet kjenner me ikkje fullt ut enno.
To nasjonale kjendisar, ein flott komponist, og ein ikkje mindre flott politikar fekk sin fortente heider i fjor.
Til sist fekk sjølvaste julenissen påpakning for å stilla vår overfølsame oppvaksande slekt for nærgåande spørsmål. Stakkars oss sarte sjeler, me toler visst ikkje mykje i våre dagar.


Google. 

 Årshymne 2018..

Januar.
Brunstig ungdom er Erna sitt problem,
Jonas slit med griskallproblematikken.
SV og SP er heller ikkje bekvem.
Slik går det lett om ein ikkje styrer p…en.
No får dei rydda i sine brotne rekker,
elles trur eg at all partitillit sprekker,

Februar.
Stortinget byggjer tunell og postkontor,
og det skal visst verta gromme saker.
Det dyraste postkontoret på vår jord,
2,3 milliardar, og løvehola skaker.
Jau, du greidde det, gjevaste Olemic.
Gav ny meining til ordet: Post-i-butikk.

Mars.
Det måtte koma, eg venta det nok,
avmaskulinisering av fedrelandssongen.
Det må ikkje koma som eit sjokk
at det er SV som hyler denne gongen.
Finn dei ikkje betre saker å fremja
enn over grava til Bjørnson å remja?

April.
Høyrt om bompengefesten her vest
kor fossilsvina finansierer sykkelsti og bane?
Det er for mange bilistar lommebokpest
når politikarane opnar deira pengekrane.
Men kor er den sosiale rettferda i dette
når berre sume av oss lyt lommeboka lette?

Mai.
Så er omsider Statoil historie
og opp frå oska stig ein ny aktør.
Olje og gass gjev vel inga glorie
Nei, no skal det eldast frå nye glør.
Equinor ska gje reinare pengar i kassa.
Eg trur at eg gøymer mine i madrassa.

Juni.
Så har me feira Edvard Grieg.
Heile hans livsverk ute til pynt.
Hans A-mollkonsert var mektig og digg
Dovregubbens hall og tonar til Peer Gynt.
Takk til NRK for fantastiske stunder
med norsk musikk som aldri går under.

Juli.
Så har Trumpen vore på Natogjestebod
og sett sine vener ettertrykkjeleg på plass.
Hans «vener» laut for skulerett stå.
Tenkjer han å køyra NATO rett i dass?
«Amerika først» er hans fyndord til fansen.
«Amerika åleine» kan verta enden på dansen.

August.
Ein annan minister har gifta seg no
med ulvar på toppen av bryllaupskaka.
Var det ulvevernet som i hovudet sto
så brureparet på toppen vart forsaka?
Eg spør, var dette eit politisk signal,
eller var det berre eit litt ubetenkt val?

September.
Krf slit visst skikkeleg no om dagen,
Dei er ikkje einige om fargen på drakta.
For dei misliker sterkt partiet til Hagen,
så skal no raudfargen føra dei til makta?
Han Knut Arild har rota seg inn i uføre.
Vel han Erna eller vert det Jonas Gahr Støre.

Oktober
Ein heidersmann fyller nitti år,
ein politisk høvding på høgre sida.
Framleis samfunnsengasjert og klår.
Jau, Willoch fylgjer med i tida.
Takk for innsikt og engasjement.
Min respekt får vera din presang.

November.
No har forsvaret forlist ein fregatt,
fire milliardar vert visst tapet.
Hendinga fann stad i svartaste natt,
men kva hende  der ytst i havgapet?
Me skal ikkje spekulera for mykje om det,
men årsakene lyt fram før folk gjev fred.

Desember.
No fins det visst berre snille born,
ikkje ein einaste rakkarunge.
Så tyren lyt takast ved sitt horn
og nissen lyt passa si skarpaste tunge.
Han må ikkje spørja om ungane er snille,
dei kan få traumer, og det kan gå dei ille.
31.12.2018.M-m.

Godt nytt år!

Google

Desemberhymne…Takk for det gamle…

Kor mange som har tilgang til denne bloggen no som eg delvis er utkasta frå det gode selskap, veit eg ikkje, men til trass for at alle raude lampar lyser prøver eg å få ut eit par innlegg til før eg er tvungen i bloggkne.
Som det går fram av hymnet har det svinga litt i den politiske barnehagen i desember, og stakkars Abid var nok verst ute etter “ørtæva” han fekk frå ho Trine.
Og nissen stakkar, han torer vel snautt opna kjeften etter at dei lærde gjev han skulda for ungane si psykiske helse i kongeriket. Eg fekk ikkje spørsmål om eg har vore snill i år, så eg reknar meg framleis oppegåande i toppetasjen.


Google

Desemberhymne 2018.

«AP er faen ingen søndagsskule»
var meldinga frå Håkon Lie ein gong.
Dette gjeld også dei fromme og gule
no er krigen hjå dei også i gong.
Er søndagsskulelæra gløymt i KrF
etter deira siste landsmøtetreff.

No har ho Trine vore ute med kjeften
og han Abid vart både  lei og sjuk.
Ho skjelte han ut på direkten
langt bortafor politisk skikk og bruk.
Nei, då er det betre, det vil eg meine,
å vera Moxnessen på tinget, heilt åleine.

No fins det visst berre snille born,
ikkje ein einaste rakkarunge.
Så tyren lyt takast ved sitt horn
og nissen lyt passa si skarpaste tunge.
Han må ikkje spørja om ungane er snille,
dei kan få traumer, og det kan gå dei ille.

Syng mindre om ljoset i stille grender
Det kan også gje osloborn traumer.
Tenk på kva signal det sender
der kor stilla er berre draumer.
Er ungane vorte så sarte og veike no
at livsrøyndom gjer at dei  «dett i do»?

Petter Northug har lagt opp
Han legg skiene sine på hylla.
Ein treningssprengd kropp sa stopp
Men kven skal skistøvlene hans fylla?
Ein stor skientertainer skal ha vår takk,
du sigra oftast medan svensken sprakk.

Gubben lyt visst leggja bloggen på hylla,
No vil dei truleg kasta han ut.
han har korkje banna eller vore på fylla,
var visst ikkje lenger ein lønsam gut.
Kast ulønsame gamle gubbar på «dongjen»,
dei gjev ikkje pengar nok i «pongjen».
31.12.2018.M-m.

 

Ein formasteleg tanke, eller …?

Jaja, me styrer og steller, ikkje minst styrer. Lover og forskrifter lyt me vel ha, men av og til kan det tykkjast å gå litt over stokk og stein. Slik det til dømes no kjem fram at barnehagar, friviljuge organisasjonar friviljuge lyt ha same skiringsrutiner som profesjonelle aktørar på sjøen. 
For å setja det på spissen, skal du ta med nokre ungar fra ein fritidsklubb ut i robåt for å læra dei å ro lyt du som leiar vera sertifisert og ha med redningsflåte, naudbluss, VHS og ha sikkerhetskurs.
Det seier seg sjølv at det kan verta langt mellom båtturane for ungane med slike krav. Då vert kanhende dei gamle båtvraka ein finn i ymse barnehagar opplæringsarenaen for den vaksande generasjonen.
Sjølvsagt skal ein ikkje slumsa med tryggleiken på sjøen, men ein lyt spørja seg om ikkje ein her er på spurvejakt med kanoner. Det fins snautt eit eksempel på ulukke for denne typen aktivitet etter det gamle regelverket. No skal det seiast at sjølve sjøfartsdirektoratet no skal sjå på sitt eige regelverk, men det kan ta vinter og vår…
Jaja, dette vart kanskje nokre formastelege tankar frå ein som er vaksen opp i robåten, og som kanskje nett difor burde halda kjeft.


Google. Vert dette den framtidige opplæringsarenaen i sjøvet?

Skal du organisera båttur for ungar
for å venja dei til sjøvett og båt.
Då vert du stogga av byråkratiske tunger
med reglar om korleis du skal fara åt.
Sjømannskap lærer du visst best på land
i ein barnehagebåt full av jord og sand.

Du lyt ha sertifikat og tryggingskurs
og båten lyt ha VHS og redningsflåte.
Nei, ikkje noko tull og kluss
når du skal læra borna å ro og skåte.
Det er viss enklast å halda seg på land
i ei barnehagebåtvrak med spade og spann.
28.12.2018.M-m.
 

Kontraster…

Julaften 2017.

Gubben var i kjellerboden og hentet opp gløgglassene som var behørig oppbevart i produsentens pappkoffert, som framsto som ganske massiv.
Han bar kofferten etter hanken som slik kofferter er tenkt brukt. Det gikk bra helt til lukkemekanismen fant ut at det var på tide å åpne kofferten. Dessverre var det mens kofferten ble transportert over betonggulvet i svalgangen til leiligheten. Da fikk omgivelsene første versjon av juleevangeliet. Gubben berget to av de seks glassene!

Så skulle årets pinnekjøttmiddag få sin etterlengtede koking, koketid 2 3 timer. Julegjestene var ventet kl 18.00, og gubben slo på induksjonskomfyren ca kl 15.30. Hva skjer? Jo alle varsellys som finnes på den he..tes komfyren lyser opp kjøkkenavdelingen mens frua febrilsk søker i feilmanualer til gubbens øredøvende opplesing av den andre versjonen av juleevangeliet. Den fikk også naboen med seg. Han var hentet inn som feilsøker.
Etter manualgjennomgang og diverse påkalling av onde og gode makter ble løsningen like enkel som effektiv. Av og på med sikringen og vips var pinnekjøttet på kok.

Så gikk julekvelden videre slik julekvelder skal gjennomføres. God mat, pakker, litt julesang, og jeg tror at alle var trøtte og fornøyde da vi gikk til køys ved 24-tiden. I alle fall trøtte.

Men hvor lenge var Adam i paradiset. Jo, nøyaktig i to og en halv time. Da gikk HOVEDALARMEN i huset. I løpet av minutter var oppgangen fylt med beboere i alle slags nattkostymer. Vi fant fort ut at det ikke var brann, men heller en vannlekkasje i det tekniske rommet. Etter en liten time fikk vi slått av alarmen, og etter ytterligere en time var en søvndrukken reparatør på plass og sikret vannlekkasjen slik at beboerne kunne returnere til loppekassen v/5-tiden. Ettersom en av beboerne var prest ble den tredje versjonen av juleevangeliget gjennomtenkt i stillhet.

Julaften 2018.

For sikkerhets skyld forble de resterende gløgglassene stående parkert i kjelleren i år. Det ble heller ingen koking av pinnekjøtt på kjøkkenet hjemme, takk og lov.
Vi ble invitert til en av våre døtre og hennes familie som hadde stelt i stand en flott julaften med pinnekjøtt, etterfulgt av kaffe og de obligatoriske julekakene. Amanda underholdt med flott bass-spilling og flere julesanger ble avsunget. Mange pakker ble avdekket i løpet av kvelden, og jeg tror at alle gikk mette og fornøyde til sengs.
Og, nesten det beste av alt, ingen alarm som vekket oss den natta.
Ja, det var juleaften sin det.
Vel overstått.

Avskiltet ? Ikke denne…


Nei tvert imot. Denne ble påskiltet i dag og gubben står og betrakter sin nye doning med tendenser til rekkeviddeangst allerede. Lurt, eller ikke å anskaffe El-bil for en olding. Den er i alle fall utrolig enkel å kjøre, styrer det meste sjøl.
Så over til bloggavskiltingsprosessen. Det ser ut til å gå sin gang, og melding fra blogg.no tyder på av jeg stort sett er “persona non grata” nå som de ser ut til å vektlegge bunnlinja si mer og mer i den bloggen. En gammel gubbe med få følgere rekker nok ikke opp da.
MEN, jeg holder på, så lenge innleggene blir registrert.
Vel, behold skiltene på og ha en god førhjulstid.